مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٢٣ - س ١٠
وقت كفرش و روزههايى را كه افطار كرده واجب نيست، ولى اگر مسلمان بوده و بعد كافر شده و دوباره اسلام اختيار كرده بايد قضاء نمازها و روزههايى كه در حال كفر، ترك كرده به جا آورد.
س ٤
- شخص مريضى كه سكته كرده و مدّتى بسترى بوده و هيچ گونه قدرت بر حركت نداشته و بعلاوه حواسّش هم به جا نبوده، آيا نماز از گردن او ساقط است يا نه؟ و بعد از او بر ورثه، قضا نماز او لازم است يا نه؟.
ج
- در فرض مسأله اگر مريض، حواسّ نداشته كه اوقات نماز را تميز دهد نمازهاى فوت شده، قضا ندارد و اگر ملتفت بوده و مسامحه كرده قضاء نمازها را به جا بياورند.
س ٥
- نماز قضا اذان و اقامه دارد يا نه؟.
ج
- واجب نيست و مستحبّ است و اگر هر مجلسى يك اذان و يك اقامه بگويد مستحسن است.
س ٦
- آيا نماز قضا را مىتوان بدون اذان و اقامه و با يك بار گفتن تسبيحات اربعه و با يك سلام آخر به جا آورد يا نه؟.
ج
- مانعى ندارد و بهتر آنست كه تسبيحات را سه مرتبه و هر سه سلام را بگويد.
س ٧
- كسى نافله شب را بنذر بر خود واجب كرده و شب، خواب رفت تا صبح بيدار نشد آيا قضا بر او واجب است يا نه؟.
ج
- بلى واجب است.
س ٨
- كسى كه در اماكن تخيير، نمازش قضا مىشود، در قضا هم مخيّر بين قصر و اتمام است يا اين حكم، مختص بحال ادا است؟.
ج
- احوط آنست كه قصرا قضا نمايد.
س ٩
- كسى كه خودش نماز قضا در ذمّه دارد مىتواند براى قضاء نماز، اجير شود و همراه قضاى نماز خودش بخواند يا نه؟.
ج
- بلى مىتواند ولى در قضاى نماز خود، مسامحه ننمايد.
س ١٠
- كسى كه يقين داشته وقت هست و نماز خوانده، ولى بعد از نماز