مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢١٤ - ج
شيراز است بروند نمازش را تمام بخواند يا نه؟.
ج
- در فرض سؤال اگر زن در شيراز قصد ماندن ده روز نداشته باشد نمازش قصر است.
س ٦٠
- بنده در تهران و بنده زاده در قم ساكن است، در صورت آمدن ما به منزل يكديگر و ماندن بدون قصد اقامه ده روز، تكليف نماز و روزه بنده و ايشان چيست؟.
ج
- هر كدام به تكليف خود عمل كنيد و تابع يكديگر نيستيد، مگر اين كه يكى از اين دو محلّ، وطن ديگر يكى از شما باشد و از آن اعراض نكرده باشد، در اين صورت هر وقت به آن محلّ كه وطن است برويد بدون قصد اقامه ده روز هم بايد نماز را تمام بخوانيد.
اعراض از وطن
س ٦١
- معنى اعراض از وطن چيست؟.
ج
- اعراض از موضوعات عرفيه است و معنايش ترك وطن بقصد عدم زندگى در آنجا است.
س ٦٢
- شخصى از وطن اصلى خود اعراض كرده، امّا در آنجا املاك دارد، آيا چنين شخصى با كسى كه ملكى در وطن اعراض شدهاش، ندارد فرق دارد يا نه؟ و نيز اعراض از وطن اتّخاذى، با اعراض از وطن اصلى فرق مىكند يا نه؟.
ج
- بنظر اين جانب با اعراض از وطن، ملك داشتن و نداشتن، فرق نمىكند و نماز در وطن معرض عنه، قصر است، لكن چون مشهور با داشتن ملك، حكم بتمام مىفرمايند اگر احتياطا جمع نمايد بسيار خوب است، و در اين جهت، فرق بين وطن اتّخاذى و اصلى نيست.
س ٦٣
- علماء و فقهاء فرمودهاند، اگر شخصى از وطنش اعراض كرده وقتى كه به آنجا مىرود حكم مسافر را دارد. اين كلمه (اعراض)، محلّ گفتگو واقع شده كه مراد چيست تنفّر و انزجار است و يا همين كه بنا ندارد عادة آنجا زندگى كند همين اعراض است اگر چه علاقه به بودن آنجا داشته باشد.
ج
- اعراض از وطن، تصميم به عدم اقامت در آن محلّ است، خواه،