مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٦٦ - س ٤٦
س ٤٠
- آيا شستن صورت در وضوء واجب است كه با دست راست باشد يا نه؟.
ج
- واجب نيست.
س ٤١
- كسى كه صورت خود را قبلا جهت نظافت مىشويد و بعد به نيّت ارتماس، زير آب مىبرد و يا اين كه با مشت، چند مرتبه پى در پى آب به صورت خود مىريزد چنانچه آب وضوء غلبه و استيلاء بر آب قبلى وضوى او داشته باشد چه صورت دارد صحيح است يا نه؟.
ج
- بلى صحيح است.
س ٤٢
- قرآن مجيد مىفرمايد: (فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرافِقِ سوره مائده آيه ٦) براى وضوء، صورت و دستها را تا آرنج بشوييد. حال لفظ (إلى) را كه به معنى انتها است چگونه معنى كنيم؟.
ج
- آيه در مقام بيان مقدار لازم شستن است نه بيان كيفيّت آن و خلاصه معنى آيه اين است كه دست تا مرفق بايد شسته شود- نه زيادتر و نه كمتر.
س ٤٣
- نظر حضرت عالى در باره استفاده از رنگهاى مصنوعى براى مرد و زن چيست؟.
ج
- اگر جسميّت نداشته باشد كه در مسح سر، حائل شمرده شود اشكالى ندارد.
س ٤٤
- آيا در وضو شرط است كه صورت و دستها قبل از وضوء خشك باشد يا نه؟.
ج
- لازم نيست.
س ٤٥
- آيا مىتوان با آبى كه عطر، در آن ريختهاند و خوشبو شده وضو گرفت و غسل كرد يا نه؟.
ج
- اگر عطر از اعيان نجسه مثل ميته صاحب خون جهنده گرفته نشده باشد ريختن آن در آب و خوشبو شدن آب با آن اگر بحدّى نباشد كه آب را مضاف كند اشكال ندارد و وضوء و غسل با آن آب صحيح است.
س ٤٦
- اگر كسى بقصد خواندن نماز در مسجدى با آبى كه وقف