مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٧٢ - ج
مقابل كفّاره روزه حساب كند؟ چه آن كه اطعام بعنوان وليمه، مرسوم است؟.
ج
- در فرض مسأله چنانچه آنان را بقصد اعطاء كفّاره دعوت كند و آنان را سير گرداند، به جاى كفّاره، محسوب مىشود.
س ٤٣
- مريضى در اثر اين كه بيمار بوده و طبيب تشخيص داده كه روزه برايش ضرر دارد روزه نگرفته لكن بعد از چند سال فهميده كه روزه برايش ضرر نداشته و طبيب در تجويز افطار، خطا كرده آيا قضا و كفّاره بر مريض واجب است يا نه؟.
ج
- كفّاره بر او واجب نيست لكن قضاء آن را به جا آورد.
س ٤٤
- بر زنى كه كفّاره شصت روز، روزه واجب مىشود و بايد ٣١ روز آن را متواليا بگيرد، با حادث شدن بيمارى ماهيانه، تكليف او چيست؟.
ج
- فاصله شدن زمان حيض، مضرّ نيست و بعد از پاك شدن بلا فاصله روزه بگيرد، توالى لازم، حاصل مىشود.
س ٤٥
- كسى كه در اثر عذر مثل مرض، ماه رمضان را افطار كرده ولى كفّاره مدّ را پول داده آيا دوباره واجب است جنس بدهد؟.
ج
- ظاهرا واجب است طعام بدهد و پول، مسقط تكليف، نيست.
س ٤٦
- زنى كه در ماه مبارك رمضان مريض بوده و مرض او تا ماه رمضان بعد استمرار داشته و چند روز از ماه رمضان عادت بوده آيا كفّاره چند روز ايّام عادت را نيز بايد بدهد؟.
ج
- در فرض مذكور كه مرضش تا ماه رمضان، مستمرّ شده براى ايّام عادت نيز كفّاره بدهد.
س ٤٧
- آيا هم چنان كه قضاء نماز و روزه پدر و مادر، بر پسر بزرگتر است كفّاره روزههاى ماه رمضان كه عمدا افطار كردهاند نيز بر پسر بزرگتر واجب است يا نه؟.
ج
- كفّاره افطار صوم، بر پسر بزرگتر واجب نيست، و اگر ميّت، تركهاى دارد بايد از آن ادا شود. بلى چنانچه كفّاره متعيّن در صوم شده باشد بنا بر احتياط بر پسر بزرگتر واجب است.