مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢١٠ - س ٤٧
سيّار هستم، و زنبورها را اين طرف و آن طرف مىبرم، گر چه زنبورها مدّت اقامتشان از مدّت ده روز زيادتر است ولى خود من نه در خانه ده روز مىمانم و نه در سر كار، مرتب در رفت و آمد هستم و در بين رفت و آمدها سفرهاى اتّفاقى هم برايم روى مىدهد، و چهار ماه زمستان هم كه در منزل هستم در بين ده روزى كه مىخواهم در خانه بمانم، يك مسافرت مصلحتى مىنمايم تكليف روزه و نماز بنده چگونه است؟.
ج
- در فرض سؤال نماز شما در هشت ماهى كه در سفر هستيد تمام است و روزه را هم بايد بگيريد، ولى در چهار ماهى كه در منزل هستيد گر چه در بين ده روز سفر مصلحتى هم بكنيد حكم دائم السّفر را نداريد يعنى در صورت مسافرت نماز شكسته است و روزه هم صحيح نيست.
س ٤٦
- آيا مرحوم سيّد قدس سرّه در عروة الوثقى شخصى را كه شغلش در سفر است و يا شغل او سفر است دو عنوان قرار داده، و اگر عنوانى در عروه دارد؟
مرقوم فرمائيد كه كجاى آن است؟.
ج
- كسى كه سفر شغل او است در ذيل هفتمين شرط قصر و كسى را كه شغلش در سفر است در مسأله ٥٤ (التّاجر الذي يدور ..) ذكر فرموده و خلاصه هر دو نوع سفر، شغل است لكن يك جا سفر تابع شغل است مثل تاجر كه براى تجارت، سفر كند و يك جا سفر بالاستقلال شغل است مثل قاصد و سائق و ملّاح.
س ٤٧
- شخصى در قم محصّل علوم دينيّه است و تصميم دارد كه تا اسباب تحصيل، فراهم است در قم بماند و قصد ندارد كه در غير قم حتّى در قريه خودش بعنوان اقامت هميشگى بماند ولى از وطن خود هم اعراض نكرده و چند سال است در قم، ساكن و منزل هم از خودش دارد و هر هفته جهت سرپرستى هيئت و جلسه قرائت، جمعه را به تهران، مسافرت مىكند و در اثناء اين مدّت، مسافرتى هم به وطن خود و به جاى ديگر نموده و مراجعت مىكند و در سال، ايّام ماه مبارك رمضان و محرّم و صفر، جهت تبليغ، مسافرت مىكند در اين صورت، نمازش در قم و تهران چگونه است و در مراجعت از غير تهران در موقع تبليغ، نماز و روزهاش چه حكمى دارد؟.