ترجمه تفسیر المیزان
(١)
(8)(سوره انفال در مدينه نازل شده و داراى هفتاد و پنج آيه مىباشد)(75)
٣ ص
(٢)
سوره الأنفال(8) آيات 1 تا 6
٣ ص
(٣)
ترجمه آيات
٣ ص
(٤)
بيان آيات معناى انفال ، ذات و مراد از اصلاح ذات البين
٤ ص
(٥)
اختلاف مفسرين در قرائت يسئلونك عن الأنفال
٥ ص
(٦)
معنى و ترتيبى كه از ضميمه ساختن آيات مربوط به انفال استفاده مىشود
٧ ص
(٧)
بيان عدم منافات بين آيات مربوط به غنيمت و خمس با آيه قل الأنفال لله و الرسول
٩ ص
(٨)
پنج صفت براى مؤمنين حقيقى
١٠ ص
(٩)
مراد از درجات در لهم درجات عند ربهم مراتب قرب به خدا است
١٢ ص
(١٠)
معناى حق و جدال
١٣ ص
(١١)
بحث روايتى(معناى انفال، شان نزول آيات مربوط به انفال )
١٤ ص
(١٢)
سوره الأنفال(8) آيات 7 تا 14
١٩ ص
(١٣)
ترجمه آيات
١٩ ص
(١٤)
بيان آيات بيان آيات مربوط به جنگ بدر و وضع و حال روحى مسلمين در آن جنگ كه نخستين جنگ آنان بود
٢٠ ص
(١٥)
مراد از مردف بودن ملائكهاى كه در جنگ بدر به يارى مسلمين نازل شدند
٢٢ ص
(١٦)
امداد مسلمين با فرستادن ملائكه به منظور بشارت مسلمين و آرامش دلهاى آنان بوده نه براى كشتن كفار
٢٣ ص
(١٧)
امداد مسلمين در جنگ بدر با فرو فرستادن باران
٢٤ ص
(١٨)
بحث روايتى(رواياتى در باره جنگ بدر و شان نزول آيات مربوطه)
٢٥ ص
(١٩)
داستان جنگ بدر
٢٧ ص
(٢٠)
خطابه رسول الله
٣٥ ص
(٢١)
اسامى كفارى كه به نقل شيخ مفيد عامه و خاصه اتفاق دارند در جنگ بدر به دست امير المؤمنين على(ع) هلاك شدند
٣٨ ص
(٢٢)
فهرست اسامى شهداى جنگ بدر
٤١ ص
(٢٣)
سوره الأنفال(8) آيات 15 تا 29
٤٣ ص
(٢٤)
ترجمه آيات
٤٤ ص
(٢٥)
بيان آيات بيان آيات شريفه متضمن دستوراتى راجع به جهاد اسلامى و نهى از فرار از جنگ
٤٥ ص
(٢٦)
پيروزى مسلمين در جنگ بدر مرهون عنايت الهى و امدادهاى غيبى بوده است( و ما رميت إذ رميت )
٤٧ ص
(٢٧)
معناى كالذين قالوا سمعنا و هم لا يسمعون و اينكه مراد از آن در آيه شريفه چه كسانى است
٥٠ ص
(٢٨)
بدترين جنبدگان، كر و لالهايى هستند كه تعقل نمىكنند
٥٢ ص
(٢٩)
شرحى در مورد حيات و اقسام آن از نظر قرآن، در ذيل آيه شريفه استجيبوا لله و للرسول إذا دعاكم لما يحييكم
٥٣ ص
(٣٠)
آيه شريفه، ناظر به زندگى حقيقى انسان است كه اشرف و اكمل از حيات دنيوى است و با علم و عمل درك مىشود
٥٦ ص
(٣١)
وجوهى كه در باره مراد از آنچه كه رسول الله
٥٧ ص
(٣٢)
معناى قلب در قرآن كريم و توضيح در باره جمله أن الله يحول بين المرء و قلبه
٥٨ ص
(٣٣)
از آنجا كه خدا مالك حقيقى تمام موجودات است و انسان به تمليك او مالك مىشود، پس خداوند ميان انسان و متعلقات او حائل و رابط است
٥٩ ص
(٣٤)
براى ترك اجابت دعوت پيامبر
٦٠ ص
(٣٥)
از آنجا كه دلها مسخر خداوند است، غرور به خاطر تمايل قلب به صلاح و تقوا، و ياس و نوميدى از عدم اقبال قلب به خيرات و صالحات بى مورد است
٦١ ص
(٣٦)
اشاره به اينكه آيه شريفه أن الله يحول بين المرء و قلبه از جامعترين آيات قرآنى است
٦٢ ص
(٣٧)
فتنهاى كه دامنه آن همه را(ظالمين و غير ظالمين) فرا مىگيرد و از آن زنهار داده شده است عبارتست از اختلاف داخلى بين امت
٦٣ ص
(٣٨)
معناى آيه شريفه و اتقوا فتنة لا تصيبن الذين ظلموا منكم خاصة بنا بر قرائت مشهور و بنا بر قرائت لتصيبن
٦٥ ص
(٣٩)
روزگار استضعاف و نگرانى خود و تاييد و يارى خدا را بياد آوريد
٦٧ ص
(٤٠)
معناى و تخونوا أماناتكم و أنتم تعلمون در آيه شريفه كه از خيانت به خدا و رسول
٦٩ ص
(٤١)
نهى از خيانت به خدا و رسول
٧٠ ص
(٤٢)
بحث روايتى(در ذيل آيات مربوط به جنگ بدر)
٧١ ص
(٤٣)
عدم اختصاص نهى از فرار از جنگ به جنگ بدر و سخن صاحب المنار در اين باره
٧٣ ص
(٤٤)
اشكال سخن صاحب المنار
٧٥ ص
(٤٥)
رواياتى در مورد شان نزول آيه و ما رميت إذ رميت و لكن الله رمى
٧٧ ص
(٤٦)
چند روايت در معناى و اعلموا أن الله يحول بين المرء و قلبه
٧٩ ص
(٤٧)
رواياتى در ذيل آيه شريفه و اتقوا فتنة لا تصيبن الذين ظلموا منكم خاصة
٨٠ ص
(٤٨)
چند روايت در مورد شان نزول آيه يا أيها الذين آمنوا لا تخونوا الله و الرسول
٨١ ص
(٤٩)
سوره الأنفال(8) آيات 30 تا 40
٨٤ ص
(٥٠)
ترجمه آيات
٨٥ ص
(٥١)
بيان آيات
٨٥ ص
(٥٢)
معناى مكر و تقسيم آن به مكر ممدوح و مكر مذموم
٨٦ ص
(٥٣)
بيان اينكه جمله إن كان هذا هو الحق حكايت كلام مشركين نيست
٨٨ ص
(٥٤)
مقتضاى اينكه پيغمبر
٩٠ ص
(٥٥)
وجوهى كه در مجمع البيان در مورد اينكه در يك آيه عذاب از مشركين نفى، و در آيه دوم اثبات شده است، نقل شده و اشكال وارد بر آن وجوه
٩٤ ص
(٥٦)
اشاره به اينكه متروك ماندن خانه كعبه، مؤاخذه و عذاب الهى در پى دارد
٩٦ ص
(٥٧)
توضيح معناى آيه شريفه ليميز الله الخبيث من الطيب
٩٧ ص
(٥٨)
معناى آيه شريفه و قاتلوهم حتى لا تكون فتنة و يكون الدين كله لله
٩٨ ص
(٥٩)
بحث روايتى رواياتى در ذيل آيه شريفه و إذ يمكر بك الذين كفروا در مورد توطئه قتل پيامبر
١٠٠ ص
(٦٠)
رواياتى در شان نزول و معناى آيه اللهم إن كان هذا هو الحق و ما كان الله معذبهم
١٠٩ ص
(٦١)
رواياتى در معناى و ما كان صلاتهم عند البيت إلا مكاء و تصدية و شان نزول آن
١١٢ ص
(٦٢)
چند روايت در ذيل آيه شريفه إن الذين كفروا ينفقون أموالهم ليصدوا عن سبيل الله
١١٣ ص
(٦٣)
سوره الأنفال(8) آيات 41 تا 54
١١٥ ص
(٦٤)
ترجمه آيات
١١٦ ص
(٦٥)
بيان آيات توضيح و تفسير مفردات و جملات آيه شريفه مربوط به خمس و اعلموا أنما غنمتم من شيء فأن لله خمسه و للرسول
١١٧ ص
(٦٦)
ياد آورى امدادهاى غيبى الهى در جنگ بدر كه موجب پيروزى مسلمين گرديد
١٢١ ص
(٦٧)
شش دستور جنگى به سربازان اسلام
١٢٤ ص
(٦٨)
توضيح در مورد زينت دادن شيطان، اعمال مشركين را و تحريك آنها به جنگ با مسلمين و سپس تنها گذاشتن آنان را
١٢٧ ص
(٦٩)
سخن منافقين و بيمار دلانى كه در ميان اصحاب بدر بودند، در باره مسلمانان مجاهد
١٣٠ ص
(٧٠)
تبدل نعمت به نقمت و عذاب هنگامى است كه صاحبان نعمت استعداد درونى خود را از دست داده مستعد عقاب شده باشند
١٣٢ ص
(٧١)
بحث روايتى رواياتى در مورد خمس و مستحقين آن در ذيل آيه شريفه و اعلموا أنما غنمتم من
١٣٤ ص
(٧٢)
رواياتى در ذيل آيات مربوط به جنگ بدر
١٤٠ ص
(٧٣)
اشاره به اينكه تجسم شيطان در صورتهاى انسانى، امر محالى نيست تا استبعاد شود
١٤٢ ص
(٧٤)
سوره الأنفال(8) آيات 55 تا 66
١٤٥ ص
(٧٥)
ترجمه آيات
١٤٦ ص
(٧٦)
بيان آيات
١٤٦ ص
(٧٧)
بدترين جنبندگان نزد خداوند كسانى هستند كه در كفر خود استوار بوده ايمان نمىآورند(يهود)
١٤٧ ص
(٧٨)
دستور مقابله به مثل در برابر پيمان شكنان و مقاتله و نبرد با آنان
١٤٩ ص
(٧٩)
توضيح مفردات آيه شريفه و أعدوا لهم ما استطعتم من قوة و معناى آن و بيان اينكه خطاب در آن عام است و متوجه تمامى مسلمين مىباشد
١٥٠ ص
(٨٠)
معناى اينكه فرموده است آنچه در راه خدا انفاق كنيد(از مال و جان) به شما باز گردانده مىشود
١٥٣ ص
(٨١)
صلح با دشمن، با توكل بر خداى سميع عليم
١٥٤ ص
(٨٢)
شرحى در مورد غريزه حب و بغض و تاييد نمودن خداوند پيامبر
١٥٦ ص
(٨٣)
مبانى تربيتى اسلام كه با توجيه مؤمنين به سوى حيات حقيقى و جاودان و تمتعات معنوى، بين ايشان الفت و برادرى برقرار مىسازد
١٥٨ ص
(٨٤)
معناى جمله حسبك الله و من اتبعك من المؤمنين
١٦٠ ص
(٨٥)
رمز اينكه يك نفر مؤمن صابر مىتواند بر ده نفر كافر چيره گردد
١٦١ ص
(٨٦)
اثر مستقيم ضعف روحى در كاستن از ميزان توان در كسب پيروزى بر دشمن
١٦٢ ص
(٨٧)
اشاره به اينكه هر قدر بر عزت و شكوت ظاهرى مسلمين افزوده مىگشت از درجه ايمان و قوت معنويات آنان كاسته مىشده است
١٦٤ ص
(٨٨)
بحث روايتى
١٦٥ ص
(٨٩)
سير اجمالى در حوادث و وقايعى كه بعد از هجرت رسول الله
١٦٦ ص
(٩٠)
رواياتى در تفسير آيه و أعدوا لهم ما استطعتم من قوة
١٧١ ص
(٩١)
دستور پذيرش صلح در و إن جنحوا للسلم فاجنح لها موقت بوده و نسخ گرديده است
١٧٣ ص
(٩٢)
چند روايت در باره مراد از من اتبعك در آيه شريفه يا أيها النبي حسبك الله و من اتبعك من المؤمنين
١٧٤ ص
(٩٣)
سوره الأنفال(8) آيات 67 تا 71
١٧٦ ص
(٩٤)
ترجمه آيات
١٧٦ ص
(٩٥)
بيان آيات
١٧٧ ص
(٩٦)
اختلاف مفسرين در تفسير آياتى كه به جهت اسير گرفتن كفار در جنگ بدر، مؤمنين را مورد عتاب قرار داده
١٧٨ ص
(٩٧)
آنچه سزاوار است در تفسير آيات مذكوره گفته شود
١٧٩ ص
(٩٨)
بحث روايتى(رواياتى در مورد اسير گرفتن، مشركين در جنگ بدر و فديه گرفتن از آنها، در ذيل آيات مربوطه)
١٨٢ ص
(٩٩)
سوره الأنفال(8) آيات 72 تا 75
١٨٧ ص
(١٠٠)
ترجمه آيات
١٨٧ ص
(١٠١)
بيان آيات
١٨٨ ص
(١٠٢)
معناى برقرار بودن ولايت بين مهاجرين و انصار(أولئك بعضهم أولياء بعض)
١٨٨ ص
(١٠٣)
دوستى با كفار، انتشار سيره و روش آنان در ميان مسلمين و در نتيجه فتنه و فساد در پى دارد
١٨٩ ص
(١٠٤)
(منسوخ گشتن حكم ارث به مؤاخات(برادر خواندگى)، بطلان قول به عصبه در ارث و )
١٩٠ ص
(١٠٥)
بحث روايتى
١٩٠ ص
(١٠٦)
(9)(سوره توبه در مدينه نازل شده و داراى 129 آيه است)(129)
١٩٣ ص
(١٠٧)
سوره التوبة(9) آيات 1 تا 16
١٩٣ ص
(١٠٨)
ترجمه آيات
١٩٤ ص
(١٠٩)
بيان آيات
١٩٥ ص
(١١٠)
اشاره به اختلاف در اينكه سوره توبه سورهاى مستقل است يا ملحق به سوره انفال مىباشد
١٩٥ ص
(١١١)
اعلام برائت در براءة من الله و رسوله صرف تشريع نيست بلكه انشاء حكم و قضاء بر برائت است
١٩٦ ص
(١١٢)
عهد شكنى مشركين، مجوز مقابله به مثل به آنان بوده است
١٩٧ ص
(١١٣)
اقوال مفسرين در باره مراد از چهار ماه در آيه فسيحوا في الأرض أربعة أشهر
١٩٨ ص
(١١٤)
مراد از يوم الحج الأكبر در آيه و أذان من الله و رسوله و اقوال مختلف در اين مورد
١٩٩ ص
(١١٥)
عهد و پيمانى كه با مشركينى كه به پيمان خود وفادار بودهاند منعقد شده تا پايان مدت محترم است
٢٠١ ص
(١١٦)
امر به از ميان برداشتن مشركين پيمان شكن و منقرض ساختن آنان بعد از انقضاء مهلت چهار ماهه، مگر آنكه توبه كنند
٢٠٣ ص
(١١٧)
امر به امان دادن به مشركى كه امان مىطلبد تا به بحث و بررسى در باره دين حق بپردازد
٢٠٥ ص
(١١٨)
حكم وجوب امان دادن براى استماع كلام خدا، قابل نسخ نيست
٢٠٧ ص
(١١٩)
پذيرش دين حق بايد با اختيار باشد و در اصول اعتقادى بايد علم يقينى حاصل شود
٢٠٨ ص
(١٢٠)
مشركين به هيچ ميثاق طبيعى يا قراردادى در برابر مؤمنين وفادار نيستند هر چند چرب زبانى كنند
٢١٠ ص
(١٢١)
برادر خوانده شدن مؤمنين در قرآن كريم به نحو مجاز و استعاره نيست بلكه آثارى بر آن مترتب است
٢١٢ ص
(١٢٢)
تحريك و تشويق مسلمين به قتال و كارزار با بيان اينكه جهاد صحنه آزمون است و
٢١٣ ص
(١٢٣)
بحث روايتى
٢١٤ ص
(١٢٤)
رواياتى در مورد نزول آيات برائت و مامور شدن على(ع) براى اعلان آن آيات در مكه و باز گرداندن ابو بكر از نيمه راه اين ماموريت
٢١٥ ص
(١٢٥)
فرستادن على(ع) براى بردن آيات برائت به مكه و عزل ابو بكر به امر خدا بوده و على(ع) در ماموريت خود علاوه بر اعلام برائت چند حكم ديگر را نيز اعلام نمود
٢١٩ ص
(١٢٦)
علاوه بر وظيفه اعلان برائت، على(ع) در آن سال امير الحاج نيز بوده است
٢٢١ ص
(١٢٧)
سخن بعض مفسرين مانند ابن كثير كه گفتهاند آيه مخصوص به حكم برائت است و احكام ديگر را ابو بكر و ابو هريره رساندند و
٢٢٤ ص
(١٢٨)
نقد و رد آن گفتهها
٢٢٥ ص
(١٢٩)
سخن صاحب المنار در مورد ابلاغ آيات برائت و بدگويى او از شيعه و كوششى كه براى اثبات افضل بودن ابو بكر به عمل آورده است
٢٢٨ ص
(١٣٠)
اشكالات وارده بر گفتههاى صاحب المنار
٢٣٠ ص
(١٣١)
موضوع امارت حاج با مساله وحى آسمانى كه احدى حتى رسول خدا
٢٣١ ص
(١٣٢)
اضطراب و اختلاف روايات راجع به اعلان آيات برائت
٢٣٢ ص
(١٣٣)
خدشهاى كه صاحب المنار خواسته است بر يكى بودن نفس پيامبر
٢٣٤ ص
(١٣٤)
رواياتى در باره اينكه اعلام كننده آيات برائت على(ع) بوده است
٢٣٨ ص
(١٣٥)
در روايات شيعه روز حج اكبر، روز عيد قربان دانسته شده است
٢٣٩ ص
(١٣٦)
چند روايت در ذيل آيه فقاتلوا أئمة الكفر
٢٤٢ ص
(١٣٧)
چند روايت در ذيل آيه شريفه أ لا تقاتلون قوما نكثوا أيمانهم
٢٤٣ ص
(١٣٨)
گفتارى در معناى عهد و اقسام و احكام آن
٢٤٥ ص
(١٣٩)
بررسى و ريشهيابى انعقاد عقود و معاهدات(به معناى اعم) بين اشخاص
٢٤٦ ص
(١٤٠)
نياز اجتماعات به پيمانها و معاهدات، و اعتبار معاهدات در اسلام و لزوم احترام به آنها
٢٤٩ ص
(١٤١)
نقض ابتدايى عهد جايز نيست ولى مقابله به مثل تجويز شده است
٢٥٠ ص
(١٤٢)
مقايسه بين اسلام و جوامع متمدن غير دينى از لحاظ احترام به پيمانها و تعهدات
٢٥٢ ص
(١٤٣)
گفتارى در نسبت اعمال به اسباب در ذيل جمله قاتلوهم يعذبهم الله بأيديكم
٢٥٤ ص
(١٤٤)
انتساب افعال به اسباب طولى در قرآن كريم
٢٥٦ ص
(١٤٥)
استدلال اشاعره به آيه قاتلوهم يعذبهم الله بأيديكم براى اثبات جبر و اينكه افعال انسان و آثار آن فقط مستند به خدا است
٢٥٧ ص
(١٤٦)
جواب به اشاعره و بيان اشكال عمده مذهب آنان كه انكار اصل عليت مىباشد
٢٥٨ ص
(١٤٧)
سخن جبرى مذهبان از ماديون و پاسخ بدان
٢٥٩ ص
(١٤٨)
جواب معتزله به اشاعره و اختيارشان قول به تفويض و استقلال انسان در اعمالش را
٢٦٠ ص
(١٤٩)
رد مذهب تفويض و بيان اينكه عناوين گناه منتسب به خداوند نيست
٢٦١ ص
(١٥٠)
سوره التوبة(9) آيات 17 تا 24
٢٦٤ ص
(١٥١)
ترجمه آيات
٢٦٤ ص
(١٥٢)
بيان آيات
٢٦٥ ص
(١٥٣)
معناى عمارت مساجد الله در ما كان للمشركين أن يعمروا مساجد الله
٢٦٦ ص
(١٥٤)
هيچ عمل لغو و بى فايدهاى در دين تشريع نشده و جواز هر عملى منوط به اينست كه خداوند به فاعلش حق داده باشد
٢٦٧ ص
(١٥٥)
وجه تعبير از عبادت به خشية و اشاره به وجود ملازمه بين عبادت و ترس
٢٦٩ ص
(١٥٦)
سقاية الحاج
٢٧٠ ص
(١٥٧)
وزن و ارزش عمل به زنده بودن و توأم بودن عمل با ايمان است
٢٧١ ص
(١٥٨)
مقصود از أعظم درجة عند الله اينست كه آنهايى كه فقط سقايت و عمارت كردهاند در مقابل مؤمنين مهاجر و مجاهد هيچ درجه و فضيلتى ندارند
٢٧٣ ص
(١٥٩)
سبب نهى از دوستى پدران و برادران كافر، مداخله آنان در امور مؤمنين و تحريك ايشان به وسيله آنان مىباشد
٢٧٤ ص
(١٦٠)
مراد از جمله فتربصوا حتى يأتي الله بأمره
٢٧٦ ص
(١٦١)
بحث روايتى چند روايت در مورد اينكه آيه شريفه أ جعلتم سقاية الحاج در باره امير المؤمنين(ع) نازل شده است
٢٧٨ ص
(١٦٢)
سخن صاحب المنار در مورد روايات مربوط به شان نزول آيه شريفه و نقد و رد آن و اشاره به كيفيت استناد به رواياتى كه راجع به قرآن كريم است و متعرض حكم شرعى نمىباشد
٢٨٠ ص
(١٦٣)
رواياتى ديگر در مورد شان نزول آيه شريفه أ جعلتم سقاية الحاج
٢٨٥ ص
(١٦٤)
چند روايت در ذيل آيه شريفه لا تتخذوا آباءكم و إخوانكم أولياء إن استحبوا الكفر
٢٨٦ ص
(١٦٥)
سوره التوبة(9) آيات 25 تا 28
٢٨٨ ص
(١٦٦)
ترجمه آيات
٢٨٨ ص
(١٦٧)
بيان آيات بيان آيات مربوط به جنگ حنين
٢٨٩ ص
(١٦٨)
مغرور شدن مسلمين به كثرت نفراتشان و هزيمتشان در آغاز جنگ
٢٩١ ص
(١٦٩)
سخن عجيب يكى از مفسرين در تفسير آيه و توجيه هزيمت مسلمانان در آغاز جنگ
٢٩٢ ص
(١٧٠)
مراد از انزال«سكينت» بر رسول
٢٩٤ ص
(١٧١)
نازل شدن سكينت موقوف است بر وجود طهارت دل و صفاى باطن
٢٩٧ ص
(١٧٢)
منظور از مؤمنانى كه سكينت بر آنان نازل گرديد افراد معدودى است كه رسول خدا
٢٩٨ ص
(١٧٣)
ادامه خوشنودى و رضاى خدا از كسى و بقاء ستايش و مدح ا و بستگى دارد به بقاء صفات و احوال حميده او
٣٠٠ ص
(١٧٤)
معناى سكينت و اشاره به اينكه سكينت از جنود خداى تعالى است
٣٠١ ص
(١٧٥)
معناى إنما المشركون نجس
٣٠٣ ص
(١٧٦)
بحث روايتى داستان جنگ حنين به نقل مجمع البيان
٣٠٤ ص
(١٧٧)
اعتراض انصار نسبت به كيفيت تقسيم غنائم جنگ حنين و خطابه رسول الله
٣٠٨ ص
(١٧٨)
فهرست اسامى شهداى حنين فهرست اسامى شهداى حنين و بيان تعداد نفرات وفادارى كه فرار نكردند و پيامبر
٣١٢ ص
(١٧٩)
سوره التوبة(9) آيات 29 تا 35
٣١٤ ص
(١٨٠)
ترجمه آيات
٣١٤ ص
(١٨١)
بيان آيات
٣١٥ ص
(١٨٢)
چرا در آيه شريفه قاتلوا الذين يهود و نصارا به نداشتن ايمان به خدا و روز جزا توصيف شدهاند؟
٣١٦ ص
(١٨٣)
مراد از رسول در توصيف اهل كتاب به اينكه آنچه را كه خدا و رسول او حرام كردهاند حرام نمىدانند پيامبر اسلام
٣١٨ ص
(١٨٤)
مراد از حق بودن دين، و معناى توصيف اهل كتاب به عدم تدين به دين حق
٣٢٠ ص
(١٨٥)
معناى جزيه و مقصود از صغار اهل كتاب در و هم صاغرون
٣٢٢ ص
(١٨٦)
معرفى عزيز و بيان اينكه مراد يهود از اينكه گفتند عزيز پسر خدا است چه بوده است
٣٢٤ ص
(١٨٧)
گفتار مسيحيان مبنى بر اينكه عيسى پسر خدا است مشابه گفتار كفار در امم گذشته است
٣٢٥ ص
(١٨٨)
معناى احبار و رهبان و اشاره به اينكه بر خلاف نصارا، يهود جدا و واقعا معتقد به فرزندى عزير براى خدا نبودهاند
٣٢٦ ص
(١٨٩)
اطاعت بدون قيد و شرط و بالاستقلال همان عبادت و پرستش است و مختص به خداى سبحان مىباشد
٣٢٧ ص
(١٩٠)
لطافت تعبير از حال اهل كتاب به يريدون أن يطفؤا نور الله بأفواههم
٣٢٨ ص
(١٩١)
مسلمين نبايد در امر جنگ با اهل كتاب سستى و نگرانى به خود راه دهند زيرا خدا خواسته است دين اسلام غالب آيد، پس هر فتنهاى بر پا شود به نفع ايشان تمام خواهد شد
٣٢٩ ص
(١٩٢)
اشاره به اهميت اقتصاديات در نظام بشرى و وجه اينكه از ميان گناهان احبار و رهبان اكل مال به باطل ذكر شده است
٣٣٠ ص
(١٩٣)
مواردى از تعديات مالى كشيشان
٣٣١ ص
(١٩٤)
حكم حرمت كنز و احتكار ذهب و فضه مخصوص به اهل كتاب نيست و معناى انفاق در راه خدا انفاق در مصالح و ضروريات دينى و اجتماعى است
٣٣٣ ص
(١٩٥)
بحث روايتى
٣٣٥ ص
(١٩٦)
رواياتى در مورد قتال با اهل كتاب و رواياتى در مورد اينكه مجوس اهل كتاب هستند
٣٣٦ ص
(١٩٧)
چند روايت در مورد معناى اينكه يهود و نصارا احبار و رهبان را ارباب گرفتند
٣٣٩ ص
(١٩٨)
چند روايت در ذيل جمله ليظهره على الدين كله و تفسير آن به ظهور حضرت مهدى(ع)
٣٤٠ ص
(١٩٩)
رواياتى در ذيل آيه و الذين يكنزون الذهب و الفضة و استناد مستمر ابو ذر به اين آيه شريفه در برابر عثمان و معاويه و گنجينه داران
٣٤١ ص
(٢٠٠)
بررسى موضع ابو ذر و بيان اينكه گفتار او نتيجه اجتهادش نبوده بلكه ماخوذ از رسول الله
٣٤٤ ص
(٢٠١)
بيان فساد و ضعف دو روايتى كه در صدد مخدوش ساختن موضع ابو ذر است
٣٤٦ ص
(٢٠٢)
گفتارى در معناى كنز
٣٤٨ ص
(٢٠٣)
مفاسدى كه بر اندوختن و احتكار پول مترتب است
٣٥٠ ص
(٢٠٤)
در مواردى كه انفاق، مستحب يا مباح است چرا بخل ورزيدن جائز نباشد؟
٣٥١ ص
(٢٠٥)
براى حفظ اساس حيات مجتمع دينى و ايجاد نظام اسلامى، علاوه بر واجبات مالى، بايد به مبرات و مستحبات مالى نيز به نحو شايسته عمل شود
٣٥٢ ص
(٢٠٦)
سوره التوبة(9) آيات 36 تا 37
٣٥٥ ص
(٢٠٧)
ترجمه آيات
٣٥٥ ص
(٢٠٨)
بيان آيات توضيحى در مورد تنبه و توجه يافتن انسان به سال و ماه شمسى و قمرى
٣٥٦ ص
(٢٠٩)
مراد از ماههاى دوازده گانه در إن عدة الشهور عند الله اثنا عشر شهرا ماههاى قمريست
٣٥٧ ص
(٢١٠)
اشاره به حكم حرمت قتال در ماههاى حرام چهار گانه
٣٥٨ ص
(٢١١)
معناى كلمه كافة و جمله قاتلوا المشركين كافة كما يقاتلونكم كافة
٣٦٠ ص
(٢١٢)
توضيح در مورد نسيء كه در ميان عرب دوران جاهليت مرسوم بوده است
٣٦٢ ص
(٢١٣)
بحث روايتى(رواياتى در ذيل آيه إن عدة الشهور عند الله و در مورد قانون نسيء)
٣٦٥ ص
(٢١٤)
سوره التوبة(9) آيات 38 تا 48
٣٧١ ص
(٢١٥)
ترجمه آيات
٣٧٢ ص
(٢١٦)
بيان آيات ملامت و سرزنش مؤمنين به جهت تثاقل و سستى نمودنشان به هنگام جنگ به اينكه مگر به حيات ناچيز دنيا قانع شدهاند؟
٣٧٣ ص
(٢١٧)
اگر شما پيامبر
٣٧٤ ص
(٢١٨)
چند دليل بر اينكه ضمير عليه در جمله فأنزل الله سكينته عليه به رسول
٣٧٥ ص
(٢١٩)
استدلال بعضى به جمله فوق بر اينكه سكينت بر ابو بكر نازل شده، و چند اشكال بر آن استدلال
٣٧٦ ص
(٢٢٠)
مراد از كلمة الذين كفروا و كلمة الله در آيه شريفه
٣٧٩ ص
(٢٢١)
در راه جهاد عذر و بهانه نياوريد و به هر وسيله ممكن(اموال و انفس) جهاد كنيد
٣٨٠ ص
(٢٢٢)
بيان اينكه عتاب در آيه عفا الله عنك لم أذنت لهم عتاب جدى نيست بلكه مفيد غرض ديگرى است
٣٨٢ ص
(٢٢٣)
استدلال به آيه فوق بر صدور گناه از رسول خدا
٣٨٣ ص
(٢٢٤)
خلاصه گفتار صاحب المنار در ذيل آيه فوق كه در آن عفو خدا از رسول خدا
٣٨٤ ص
(٢٢٥)
جواب به صاحب المنار و بيان اينكه عمل رسول خدا
٣٨٥ ص
(٢٢٦)
مفسده حضور منافقين در ميان صفوف مؤمنين مجاهد
٣٨٩ ص
(٢٢٧)
بحث روايتى رواياتى در مورد كيفيت هجرت پيامبر
٣٩٠ ص
(٢٢٨)
نقد و بررسى استدلال به آيه غار بر فضيلت ابو بكر
٣٩٤ ص
(٢٢٩)
نقد و رد رواياتى كه مىگويند سكينت بر ابو بكر نازل شد
٣٩٧ ص
(٢٣٠)
آماده شدن مسلمين براى جنگ با روميان و خطبه پيامبر
٤٠٠ ص
(٢٣١)
چند روايت در ذيل آيه شريفه عفا الله عنك لم أذنت لهم
٤٠٢ ص
(٢٣٢)
داستان چند تن از مؤمنينى كه با تاخير به لشگريان عازم تبوك پيوستند يا آنكه تخلف كردند و سپس توبه نمودند
٤٠٣ ص
(٢٣٣)
سوره التوبة(9) آيات 49 تا 63
٤٠٧ ص
(٢٣٤)
ترجمه آيات
٤٠٨ ص
(٢٣٥)
بيان آيات منافقين كه به گمان خود از ناملايمات فتنه احتمالى جنگ دورى مىگزينند در واقع از نفاق و ضلالتشان در فتنه سقوط كردهاند و خود غافلند
٤٠٩ ص
(٢٣٦)
خوشحالى منافقين از شكست مسلمين و بد حالى آنها از پيروزى مسلمين و جواب اول به آنان
٤١٠ ص
(٢٣٧)
فقط اراده و مشيت خداوند جارى است و توكل و واگذارى امور به او جايى براى سرور يا غم نمىگذارد
٤١١ ص
(٢٣٨)
جواب دوم به منافقين قل هل تربصون بنا إلا إحدى الحسنيين
٤١٢ ص
(٢٣٩)
انفاق منافقين مقبول نيست
٤١٣ ص
(٢٤٠)
شيفته اموال و اولاد بسيار منافقين مشو كه اموال و اولاد آنان مايه عذاب آنها است
٤١٤ ص
(٢٤١)
موارد مصرف صدقات واجبه(زكوات)
٤١٦ ص
(٢٤٢)
وجوهى كه در توجيه ترتيب ذكر موارد هشتگانه مصرف زكات گفته شده
٤١٩ ص
(٢٤٣)
معناى جمله قل أذن خير لكم
٤٢٢ ص
(٢٤٤)
توضيح مراد از جمله يؤمن بالله و يؤمن للمؤمنين
٤٢٣ ص
(٢٤٥)
عدم منافات بين اينكه پيامبر اسلام
٤٢٤ ص
(٢٤٦)
بحث روايتى
٤٢٧ ص
(٢٤٧)
روايتى در مورد كسانى كه در مورد تقسيم صدقات بين فقرا به پيامبر
٤٢٩ ص
(٢٤٨)
رواياتى در باره تقسيم صدقات واجب و مستحقين آن
٤٢٩ ص
(٢٤٩)
كسانى كه در شمار مؤلفة قلوبهم بودند و رسول خدا
٤٣١ ص
(٢٥٠)
چند روايت در ذيل آيه يقولون هو أذن قل أذن خير لكم
٤٣٣ ص
(٢٥١)
سوره التوبة(9) آيات 64 تا 74
٤٣٦ ص
(٢٥٢)
ترجمه آيات
٤٣٧ ص
(٢٥٣)
بيان آيات بيان اين دسته از آيات مربوط به منافقين و توطئه آنها براى قتل پيامبر
٤٣٨ ص
(٢٥٤)
نگرانى منافقين از جهت افشاء توطئه پليدشان توسط رسول الله
٤٣٩ ص
(٢٥٥)
اشكالاتى كه بر آيه يحذر المنافقون ايراد شده و جواب از آنها
٤٤١ ص
(٢٥٦)
جواب منافقين به سؤال از رفتار توطئهگرانهشان
٤٤٧ ص
(٢٥٧)
مراد از ايمان منافقين در جمله قد كفرتم بعد إيمانكم
٤٤٩ ص
(٢٥٨)
عفو و عذاب در جمله إن نعف عن طائفة منكم نعذب طائفة عفو دنيوى و عذاب دنيوى است
٤٥١ ص
(٢٥٩)
اوصاف عمومى و جامع منافقين
٤٥٢ ص
(٢٦٠)
بيان حال عامه مؤمنين
٤٥٥ ص
(٢٦١)
رضوان خدا، حقيقت رستگارى است و حتى اگر در بهشت رضاى خدا نباشد بهشت هم عذاب خواهد بود
٤٥٦ ص
(٢٦٢)
مراد از جهاد با منافقين مقاومت و خشونت در برابر آنها است
٤٥٧ ص
(٢٦٣)
بحث روايتى روايات مختلفى كه در ذيل آيه يحذر المنافقون و شان نزول آن نقل شدهاند
٤٦٠ ص
(٢٦٤)
كداميك از روايات با آيات مورد بحث تطبيق مىكند؟
٤٦٤ ص
(٢٦٥)
چند روايت در بيان مقصود از جمله نسوا الله فنسيهم
٤٦٧ ص
(٢٦٦)
رواياتى در مورد خشنودى و رضاى الهى در ذيل جمله و رضوان من الله أكبر
٤٦٨ ص
(٢٦٧)
سوره التوبة(9) آيات 75 تا 80
٤٧١ ص
(٢٦٨)
ترجمه آيات
٤٧١ ص
(٢٦٩)
بيان آيات بيان حال دستهاى ديگر از منافقين كه از پرداخت زكات سر پيچى كردند
٤٧٢ ص
(٢٧٠)
خلف وعده و دروغگويى از علل نفاق و نشانههاى آن است و بعضى از نفاقها بعد از ايمان عارض مىشود
٤٧٣ ص
(٢٧١)
بحث روايتى داستان ثعلبة بن حاطب و نزول آيات مربوط به خود دارى از اداء زكات
٤٧٦ ص
(٢٧٢)
رواياتى در مورد آمرزيده نشدن منافقين در ذيل آيه استغفر لهم أو لا تستغفر لهم و بررسى آنها
٤٧٨ ص
(٢٧٣)
سوره التوبة(9) آيات 81 تا 96
٤٨٢ ص
(٢٧٤)
ترجمه آيات
٤٨٣ ص
(٢٧٥)
بيان آيات ادامه آيات مربوط به كسانى كه از رفتن به جنگ سرباز زدند و نكوهش و تهديد آنان به عذاب آخرت
٤٨٤ ص
(٢٧٦)
نهى از نماز گزاردن بر جنازه منافقين و ايستادن در كنار گور آنان
٤٨٦ ص
(٢٧٧)
نهى از نماز گزاردن بر جنازه منافقين و ايستادن در كنار گور آنان
٤٨٧ ص
(٢٧٨)
نكته موجود در جمله أعد الله لهم جنات و اينكه ورود به جنت براى مؤمنين مجاهد مشروط به باقى ماندن آنان به صفاى ايمان و صلاح اعمال است
٤٨٨ ص
(٢٧٩)
مقايسه بين فقرا و تهيدستان كه آمادگى خود را براى جهاد اعلام نمودند، و دروغگويان منافق
٤٨٩ ص
(٢٨٠)
كسانى كه حكم وجوب جهاد از آنها برداشته شده و معذور مىباشند
٤٩٠ ص
(٢٨١)
عذر خواهى منافقين از شما بعد از جنگ مسموع و مقبول نيست و نبايد از آنها راضى شويد
٤٩١ ص
(٢٨٢)
بحث روايتى روايتى در ذيل آيه شريفه فرح المخلفون
٤٩٢ ص
(٢٨٣)
رواياتى در ذيل آيهاى كه از نماز گزاردن بر جنازه ميت منافق و حضور در كنار قبر او نهى مىكند(و لا تصل على أحد منهم )
٤٩٣ ص
(٢٨٤)
بيان ضعف و جعلى بودن رواياتى كه حاكى از نماز گزاردن پيامبر
٤٩٥ ص
(٢٨٥)
چند روايت در مورد خوالف(كسانى كه با پيامبر به قصد تبوك نرفتند)
٤٩٧ ص
(٢٨٦)
چند روايت در مورد بكائين(چند نفرى كه به سبب نداشتن مركب براى حضور يافتن در جنگ بسيار گريستند)
٤٩٨ ص
(٢٨٧)
سوره التوبة(9) آيات 97 تا 106
٥٠٠ ص
(٢٨٨)
ترجمه آيات
٥٠١ ص
(٢٨٩)
بيان آيات بيان آيات شريفه مربوط به وضع اعراب از لحاظ كفر و نفاق و ايمان
٥٠١ ص
(٢٩٠)
معناى كلمه اعراب و بيان اينكه باديه نشينان به سبب دورى از تمدن و علم و ادب از معارف دينى دورتر بودهاند
٥٠٢ ص
(٢٩١)
تقسيم مؤمنين به سه گروه سابقون اولون از مهاجرين و انصار و تابعين آنان به احسان و بيان مراد از هر كدام
٥٠٤ ص
(٢٩٢)
معناى اتباع به احسان در جمله و الذين اتبعوهم بإحسان كه وصف طبقه سوم از مؤمنين است
٥٠٦ ص
(٢٩٣)
حكم به فضيلت سابقون اولون از مهاجرين و انصار مقيد است به ايمان و عمل صالح
٥٠٧ ص
(٢٩٤)
معناى رضايت مؤمنين از خدا و رضايت خدا از مؤمنين و بيان اينكه رضايت خدا از اوصاف فعل او است نه از اوصاف ذاتش
٥٠٩ ص
(٢٩٥)
مقصود از عذاب كردن منافقين در دو نوبت(سنعذبهم مرتين) چيست؟
٥١١ ص
(٢٩٦)
امر به اخذ زكات از اموال مردم
٥١٢ ص
(٢٩٧)
گيرنده زكات خداست و تصدق و اداء زكات نوعى توبه است چنانچه توبه هم صدقه اعمال است
٥١٣ ص
(٢٩٨)
توضيح در باره معناى آيه و قل اعملوا فسيرى الله عملكم و رسوله و المؤمنون و اينكه مخاطبين آن چه كسانى هستند و رؤيت در آن به چه معنا است؟
٥١٣ ص
(٢٩٩)
بحث روايتى رواياتى در ذيل آيه شريفه و السابقون الأولون من المهاجرين و الأنصار
٥١٧ ص
(٣٠٠)
سخن قرظى مبنى بر اينكه تمامى اصحاب پيامبر
٥١٩ ص
(٣٠١)
چند روايت در ذيل آيه شريفه و آخرون مرجون لأمر الله
٥٢١ ص
(٣٠٢)
چند روايت در ذيل آيه مربوط به زكات
٥٢٢ ص
(٣٠٣)
چند روايت در ذيل آيه شريفه و آخرون مرجون لأمر الله
٥٢٤ ص
(٣٠٤)
گفتارى پيرامون زكات و ساير صدقات(نظر اسلام در باره اجتماع و حقوق مالى آن و مزايا و ويژگيهاى نظام ماليه عمومى در اسلام)
٥٢٥ ص
(٣٠٥)
سوره التوبة(9) آيات 107 تا 110
٥٢٩ ص
(٣٠٦)
ترجمه آيات
٥٢٩ ص
(٣٠٧)
بيان آيات داستان بناى مسجد ضرار توسط منافقين و نهى خداوند پيامبر
٥٣٠ ص
(٣٠٨)
بيان تفاوت در اساس و پايه زندگى مؤمنين و منافقين در قالب مثل
٥٣٢ ص
(٣٠٩)
بحث روايتى رواياتى در مورد بناى مسجد ضرار و نزول آيات مربوطه، سازندگان آن مسجد و كسانى كه به دستور پيامبر
٥٣٣ ص
(٣١٠)
سوره التوبة(9) آيات 111 تا 123
٥٣٦ ص
(٣١١)
ترجمه آيات
٥٣٧ ص
(٣١٢)
بيان آيات وعده قطعى بهشت به كسانى كه در راه خدا با جان و مال خود جهاد مىكنند(إن الله اشترى)
٥٣٨ ص
(٣١٣)
وضع و وصف فردى و اجتماعى مؤمنين
٥٣٩ ص
(٣١٤)
سبب عدم جواز استغفار براى مشركين لغو بودن استغفار براى آنان است
٥٤٠ ص
(٣١٥)
علت وجوب تبرى از دشمنان خدا، و اشاره به عموميت اين حكم
٥٤٢ ص
(٣١٦)
وجه اينكه توبه(بازگشت) خدا به پيامبر
٥٤٤ ص
(٣١٧)
بيان مقصود از توبه در هر يك از مواردى كه در آيات مورد بحث تكرار شده است
٥٤٦ ص
(٣١٨)
معناى اينكه فرمود با صادقين باشيد( و كونوا مع الصادقين)
٥٤٨ ص
(٣١٩)
پاداش مجاهدان، و مراد از جمله ليجزيهم الله أحسن ما كانوا يعملون
٥٤٩ ص
(٣٢٠)
توضيح آيه نفر(فلو لا نفر من كل فرقة منهم طائفة ) و بيان آنچه كه از آن استنباط مىشود
٥٥٠ ص
(٣٢١)
بحث روايتى(رواياتى در ذيل برخى آيات گذشته)
٥٥١ ص
(٣٢٢)
روايتى در باره مشقات و سختىهايى كه مسلمانان در راه تبوك تحمل نمودند
٥٥٥ ص
(٣٢٣)
سوره التوبة(9) آيات 124 تا 129
٥٥٧ ص
(٣٢٤)
ترجمه آيات
٥٥٧ ص
(٣٢٥)
بيان آيات حال مؤمنين و منافقين در موقع نزول سوره قرآنى
٥٥٨ ص
(٣٢٦)
هيچ سوره قرآنى بى اثر در دلها نيست، قلب سليم را ايمان و سرور مىافزايد و قلب مريض را رجس و ضلالت
٥٥٩ ص
(٣٢٧)
توصيف پيامبر اسلام
٥٦١ ص
(٣٢٨)
بحث روايتى(رواياتى در ذيل آيات گذشته است)
٥٦٢ ص
(٣٢٩)
روايتى در باره نقص و تماميت ايمان و شدت و ضعف آن و روايتى در مورد پاك بودن پدران پيامبر
٥٦٣ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
٥٤١ ص
٥٤٢ ص
٥٤٣ ص
٥٤٤ ص
٥٤٥ ص
٥٤٦ ص
٥٤٧ ص
٥٤٨ ص
٥٤٩ ص
٥٥٠ ص
٥٥١ ص
٥٥٢ ص
٥٥٣ ص
٥٥٤ ص
٥٥٥ ص
٥٥٦ ص
٥٥٧ ص
٥٥٨ ص
٥٥٩ ص
٥٦٠ ص
٥٦١ ص
٥٦٢ ص
٥٦٣ ص
٥٦٤ ص
٥٦٥ ص

ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٣٩ - اسامى كفارى كه به نقل شيخ مفيد عامه و خاصه اتفاق دارند در جنگ بدر به دست امير المؤمنين على(ع) هلاك شدند

شمشير على (ع) كشته شده‌اند، و هيچ اختلافى در ميان نيست، از جمله آن اشخاصى كه شمرده‌اند وليد بن عتبه بود ما قبلا هم داستانش را نقل كرديم، و او مردى شجاع و پر جرأت و نامردى بى شرم بود كه شجاعان از نامردى و غافل‌گير كردنش مى‌ترسيدند، و عاص بن سعيد بود كه مردى درشت هيكل و مخوف بود، بطورى كه مردان جنگى از وى حساب مى‌بردند، و او همان كسى است كه عمر بن خطاب از روبرو شدنش شانه خالى كرد، و داستانش بطورى كه در جاى خود خواهيد ديد معروف است.

و از آن جمله طعيمة بن عدى بن نوفل است كه از بزرگان اهل ضلالت بود، و نوفل بن خويلد است كه يكى از دشمن‌ترين مشركين نسبت به رسول خدا ٦ بود و در قريش سمت پيشوايى داشت، قريش او را تعظيم نموده اطاعتش مى‌كردند، و او همان كسى است كه قبل از هجرت، در مكه ابو بكر و طلحه را گرفت و هر دو را به يك طناب بست، و يك روز از صبح تا به شام آنها را كتك زد تا آنكه با شفاعت ديگران آزادشان كرد، رسول خدا ٦ وقتى شنيد كه او نيز در جنگ حاضر شده از خدا خواست تا خودش شر او را كفايت كند. و عرض كرد: بارالها! مرا از شر نوفل بن خويلد كفايت كن، خداوند هم او را به شمشير امير المؤمنين على (ع) بكشت.

و از آن جمله زمعة بن اسود است، و در بعضى از نسخه‌هاى ارشاد عقيل بن اسود آمده و در همين نسخه بعد از بردن نام او مى‌گويد: اين شد سى و شش نفر و نيز حارث بن زمعه و نضر بن حارث بن عبد الدار، و عمير بن عثمان بن كعب بن تيم عموى طلحة بن عبيد اللَّه، و عثمان و مالك دو پسران عبيد اللَّه و برادران طلحة بن عبيد اللَّه، و نيز مسعود بن ابى امية بن مغيره، و قيس بن فاكه بن مغيره، و حذيفة بن ابى حذيفة بن مغيره، و ابو قيس وليد بن مغيره- وى برادر خالد بن وليد بن مغيره است و آن سه تن كه قبلا شمرديم پسران عموهاى خالدند- و حنظلة بن ابى سفيان و عمرو بن مخزوم، و ابو منذر بن ابى رفاعه، و منبه بن حجاج سهمى، و عاص بن منبه، و علقمة بن كلده، و ابو العاص بن قيس بن عدى، و معاوية بن مغيرة بن ابى العاص، و لوذان بن ربيعه، و عبد اللَّه بن منذر بن ابى رفاعة، و مسعود بن امية بن مغيره، و حاجب بن سائب بن عويمر، و اوس بن مغيرة بن لوذان، و زيد بن مليص، و عاصم بن ابى عوف، و سعيد بن وهب- هم قسم بنى عامر، و معاوية بن (عامر بن) عبد قيس، و عبد اللَّه بن جميل بن زهير بن حارث بن اسد، و سائب بن مالك، و ابو الحكم بن اخنس، و هشام بن ابى امية بن مغيره است.

پس اين عده سى و پنج نفرند كه در آنها هيچ اختلافى نيست، البته نفرات ديگرى نيز هستند كه در آنان اختلاف است كه آيا فقط به شمشير على (ع) كشته شده‌اند و يا