ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ١١٤ - چند روايت در ذيل آيه شريفه إن الذين كفروا ينفقون أموالهم ليصدوا عن سبيل الله

مؤلف: صاحب الدر المنثور خلاصه اين روايت را از ابن اسحاق و ابن ابى حاتم از عباد بن عبد اللَّه بن زبير نيز روايت كرده است‌[١].

و در مجمع البيان در ذيل آيه‌(وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ) گفته است: زراره و غير او از ابى عبد اللَّه (ع) روايت كرده‌اند كه فرمود: هنوز تاويل اين آيه تحقق نيافته، وقتى قائم ما (صلوات اللَّه عليه) قيام نمايد آنهايى كه او را درك مى‌كنند خيلى زود تاويل اين آيه را خواهند ديد، و البته دين محمد ٦ به مرحله‌اى خواهد رسيد كه شبى برسد و مشركى بر روى زمين باقى نماند[٢].

مؤلف: اين روايت را عياشى در تفسير خود از زراره از آن جناب نقل كرده، و در معناى آن روايتى است كه كافى به سند خود از محمد بن مسلم از ابى جعفر (ع) نقل كرده و نيز نظير آن را عياشى از عبد الاعلى حلبى از ابى جعفر (ع) در ضمن روايت طولانى نقل نموده است‌[٣].

در سابق هم در تفسير آيه‌(لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ ...) حديث ابراهيم ليثى و پاره‌اى مطالب راجع به آن در ذيل آيه‌(كَما بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ)[٤] در جلد ششم اين كتاب گذشت.

[١] الدر المنثور ج ٣ ص ١٨٤

[٢] مجمع البيان ج ٤ ص ٥٤٣ ط تهران

[٣] تفسير عياشى ج ٢ ص ٥٦ ش ٤٩ و ٤٨

[٤] سوره اعراف آيه ٢٩