ترجمه تفسیر المیزان
(١)
(8)(سوره انفال در مدينه نازل شده و داراى هفتاد و پنج آيه مىباشد)(75)
٣ ص
(٢)
سوره الأنفال(8) آيات 1 تا 6
٣ ص
(٣)
ترجمه آيات
٣ ص
(٤)
بيان آيات معناى انفال ، ذات و مراد از اصلاح ذات البين
٤ ص
(٥)
اختلاف مفسرين در قرائت يسئلونك عن الأنفال
٥ ص
(٦)
معنى و ترتيبى كه از ضميمه ساختن آيات مربوط به انفال استفاده مىشود
٧ ص
(٧)
بيان عدم منافات بين آيات مربوط به غنيمت و خمس با آيه قل الأنفال لله و الرسول
٩ ص
(٨)
پنج صفت براى مؤمنين حقيقى
١٠ ص
(٩)
مراد از درجات در لهم درجات عند ربهم مراتب قرب به خدا است
١٢ ص
(١٠)
معناى حق و جدال
١٣ ص
(١١)
بحث روايتى(معناى انفال، شان نزول آيات مربوط به انفال )
١٤ ص
(١٢)
سوره الأنفال(8) آيات 7 تا 14
١٩ ص
(١٣)
ترجمه آيات
١٩ ص
(١٤)
بيان آيات بيان آيات مربوط به جنگ بدر و وضع و حال روحى مسلمين در آن جنگ كه نخستين جنگ آنان بود
٢٠ ص
(١٥)
مراد از مردف بودن ملائكهاى كه در جنگ بدر به يارى مسلمين نازل شدند
٢٢ ص
(١٦)
امداد مسلمين با فرستادن ملائكه به منظور بشارت مسلمين و آرامش دلهاى آنان بوده نه براى كشتن كفار
٢٣ ص
(١٧)
امداد مسلمين در جنگ بدر با فرو فرستادن باران
٢٤ ص
(١٨)
بحث روايتى(رواياتى در باره جنگ بدر و شان نزول آيات مربوطه)
٢٥ ص
(١٩)
داستان جنگ بدر
٢٧ ص
(٢٠)
خطابه رسول الله
٣٥ ص
(٢١)
اسامى كفارى كه به نقل شيخ مفيد عامه و خاصه اتفاق دارند در جنگ بدر به دست امير المؤمنين على(ع) هلاك شدند
٣٨ ص
(٢٢)
فهرست اسامى شهداى جنگ بدر
٤١ ص
(٢٣)
سوره الأنفال(8) آيات 15 تا 29
٤٣ ص
(٢٤)
ترجمه آيات
٤٤ ص
(٢٥)
بيان آيات بيان آيات شريفه متضمن دستوراتى راجع به جهاد اسلامى و نهى از فرار از جنگ
٤٥ ص
(٢٦)
پيروزى مسلمين در جنگ بدر مرهون عنايت الهى و امدادهاى غيبى بوده است( و ما رميت إذ رميت )
٤٧ ص
(٢٧)
معناى كالذين قالوا سمعنا و هم لا يسمعون و اينكه مراد از آن در آيه شريفه چه كسانى است
٥٠ ص
(٢٨)
بدترين جنبدگان، كر و لالهايى هستند كه تعقل نمىكنند
٥٢ ص
(٢٩)
شرحى در مورد حيات و اقسام آن از نظر قرآن، در ذيل آيه شريفه استجيبوا لله و للرسول إذا دعاكم لما يحييكم
٥٣ ص
(٣٠)
آيه شريفه، ناظر به زندگى حقيقى انسان است كه اشرف و اكمل از حيات دنيوى است و با علم و عمل درك مىشود
٥٦ ص
(٣١)
وجوهى كه در باره مراد از آنچه كه رسول الله
٥٧ ص
(٣٢)
معناى قلب در قرآن كريم و توضيح در باره جمله أن الله يحول بين المرء و قلبه
٥٨ ص
(٣٣)
از آنجا كه خدا مالك حقيقى تمام موجودات است و انسان به تمليك او مالك مىشود، پس خداوند ميان انسان و متعلقات او حائل و رابط است
٥٩ ص
(٣٤)
براى ترك اجابت دعوت پيامبر
٦٠ ص
(٣٥)
از آنجا كه دلها مسخر خداوند است، غرور به خاطر تمايل قلب به صلاح و تقوا، و ياس و نوميدى از عدم اقبال قلب به خيرات و صالحات بى مورد است
٦١ ص
(٣٦)
اشاره به اينكه آيه شريفه أن الله يحول بين المرء و قلبه از جامعترين آيات قرآنى است
٦٢ ص
(٣٧)
فتنهاى كه دامنه آن همه را(ظالمين و غير ظالمين) فرا مىگيرد و از آن زنهار داده شده است عبارتست از اختلاف داخلى بين امت
٦٣ ص
(٣٨)
معناى آيه شريفه و اتقوا فتنة لا تصيبن الذين ظلموا منكم خاصة بنا بر قرائت مشهور و بنا بر قرائت لتصيبن
٦٥ ص
(٣٩)
روزگار استضعاف و نگرانى خود و تاييد و يارى خدا را بياد آوريد
٦٧ ص
(٤٠)
معناى و تخونوا أماناتكم و أنتم تعلمون در آيه شريفه كه از خيانت به خدا و رسول
٦٩ ص
(٤١)
نهى از خيانت به خدا و رسول
٧٠ ص
(٤٢)
بحث روايتى(در ذيل آيات مربوط به جنگ بدر)
٧١ ص
(٤٣)
عدم اختصاص نهى از فرار از جنگ به جنگ بدر و سخن صاحب المنار در اين باره
٧٣ ص
(٤٤)
اشكال سخن صاحب المنار
٧٥ ص
(٤٥)
رواياتى در مورد شان نزول آيه و ما رميت إذ رميت و لكن الله رمى
٧٧ ص
(٤٦)
چند روايت در معناى و اعلموا أن الله يحول بين المرء و قلبه
٧٩ ص
(٤٧)
رواياتى در ذيل آيه شريفه و اتقوا فتنة لا تصيبن الذين ظلموا منكم خاصة
٨٠ ص
(٤٨)
چند روايت در مورد شان نزول آيه يا أيها الذين آمنوا لا تخونوا الله و الرسول
٨١ ص
(٤٩)
سوره الأنفال(8) آيات 30 تا 40
٨٤ ص
(٥٠)
ترجمه آيات
٨٥ ص
(٥١)
بيان آيات
٨٥ ص
(٥٢)
معناى مكر و تقسيم آن به مكر ممدوح و مكر مذموم
٨٦ ص
(٥٣)
بيان اينكه جمله إن كان هذا هو الحق حكايت كلام مشركين نيست
٨٨ ص
(٥٤)
مقتضاى اينكه پيغمبر
٩٠ ص
(٥٥)
وجوهى كه در مجمع البيان در مورد اينكه در يك آيه عذاب از مشركين نفى، و در آيه دوم اثبات شده است، نقل شده و اشكال وارد بر آن وجوه
٩٤ ص
(٥٦)
اشاره به اينكه متروك ماندن خانه كعبه، مؤاخذه و عذاب الهى در پى دارد
٩٦ ص
(٥٧)
توضيح معناى آيه شريفه ليميز الله الخبيث من الطيب
٩٧ ص
(٥٨)
معناى آيه شريفه و قاتلوهم حتى لا تكون فتنة و يكون الدين كله لله
٩٨ ص
(٥٩)
بحث روايتى رواياتى در ذيل آيه شريفه و إذ يمكر بك الذين كفروا در مورد توطئه قتل پيامبر
١٠٠ ص
(٦٠)
رواياتى در شان نزول و معناى آيه اللهم إن كان هذا هو الحق و ما كان الله معذبهم
١٠٩ ص
(٦١)
رواياتى در معناى و ما كان صلاتهم عند البيت إلا مكاء و تصدية و شان نزول آن
١١٢ ص
(٦٢)
چند روايت در ذيل آيه شريفه إن الذين كفروا ينفقون أموالهم ليصدوا عن سبيل الله
١١٣ ص
(٦٣)
سوره الأنفال(8) آيات 41 تا 54
١١٥ ص
(٦٤)
ترجمه آيات
١١٦ ص
(٦٥)
بيان آيات توضيح و تفسير مفردات و جملات آيه شريفه مربوط به خمس و اعلموا أنما غنمتم من شيء فأن لله خمسه و للرسول
١١٧ ص
(٦٦)
ياد آورى امدادهاى غيبى الهى در جنگ بدر كه موجب پيروزى مسلمين گرديد
١٢١ ص
(٦٧)
شش دستور جنگى به سربازان اسلام
١٢٤ ص
(٦٨)
توضيح در مورد زينت دادن شيطان، اعمال مشركين را و تحريك آنها به جنگ با مسلمين و سپس تنها گذاشتن آنان را
١٢٧ ص
(٦٩)
سخن منافقين و بيمار دلانى كه در ميان اصحاب بدر بودند، در باره مسلمانان مجاهد
١٣٠ ص
(٧٠)
تبدل نعمت به نقمت و عذاب هنگامى است كه صاحبان نعمت استعداد درونى خود را از دست داده مستعد عقاب شده باشند
١٣٢ ص
(٧١)
بحث روايتى رواياتى در مورد خمس و مستحقين آن در ذيل آيه شريفه و اعلموا أنما غنمتم من
١٣٤ ص
(٧٢)
رواياتى در ذيل آيات مربوط به جنگ بدر
١٤٠ ص
(٧٣)
اشاره به اينكه تجسم شيطان در صورتهاى انسانى، امر محالى نيست تا استبعاد شود
١٤٢ ص
(٧٤)
سوره الأنفال(8) آيات 55 تا 66
١٤٥ ص
(٧٥)
ترجمه آيات
١٤٦ ص
(٧٦)
بيان آيات
١٤٦ ص
(٧٧)
بدترين جنبندگان نزد خداوند كسانى هستند كه در كفر خود استوار بوده ايمان نمىآورند(يهود)
١٤٧ ص
(٧٨)
دستور مقابله به مثل در برابر پيمان شكنان و مقاتله و نبرد با آنان
١٤٩ ص
(٧٩)
توضيح مفردات آيه شريفه و أعدوا لهم ما استطعتم من قوة و معناى آن و بيان اينكه خطاب در آن عام است و متوجه تمامى مسلمين مىباشد
١٥٠ ص
(٨٠)
معناى اينكه فرموده است آنچه در راه خدا انفاق كنيد(از مال و جان) به شما باز گردانده مىشود
١٥٣ ص
(٨١)
صلح با دشمن، با توكل بر خداى سميع عليم
١٥٤ ص
(٨٢)
شرحى در مورد غريزه حب و بغض و تاييد نمودن خداوند پيامبر
١٥٦ ص
(٨٣)
مبانى تربيتى اسلام كه با توجيه مؤمنين به سوى حيات حقيقى و جاودان و تمتعات معنوى، بين ايشان الفت و برادرى برقرار مىسازد
١٥٨ ص
(٨٤)
معناى جمله حسبك الله و من اتبعك من المؤمنين
١٦٠ ص
(٨٥)
رمز اينكه يك نفر مؤمن صابر مىتواند بر ده نفر كافر چيره گردد
١٦١ ص
(٨٦)
اثر مستقيم ضعف روحى در كاستن از ميزان توان در كسب پيروزى بر دشمن
١٦٢ ص
(٨٧)
اشاره به اينكه هر قدر بر عزت و شكوت ظاهرى مسلمين افزوده مىگشت از درجه ايمان و قوت معنويات آنان كاسته مىشده است
١٦٤ ص
(٨٨)
بحث روايتى
١٦٥ ص
(٨٩)
سير اجمالى در حوادث و وقايعى كه بعد از هجرت رسول الله
١٦٦ ص
(٩٠)
رواياتى در تفسير آيه و أعدوا لهم ما استطعتم من قوة
١٧١ ص
(٩١)
دستور پذيرش صلح در و إن جنحوا للسلم فاجنح لها موقت بوده و نسخ گرديده است
١٧٣ ص
(٩٢)
چند روايت در باره مراد از من اتبعك در آيه شريفه يا أيها النبي حسبك الله و من اتبعك من المؤمنين
١٧٤ ص
(٩٣)
سوره الأنفال(8) آيات 67 تا 71
١٧٦ ص
(٩٤)
ترجمه آيات
١٧٦ ص
(٩٥)
بيان آيات
١٧٧ ص
(٩٦)
اختلاف مفسرين در تفسير آياتى كه به جهت اسير گرفتن كفار در جنگ بدر، مؤمنين را مورد عتاب قرار داده
١٧٨ ص
(٩٧)
آنچه سزاوار است در تفسير آيات مذكوره گفته شود
١٧٩ ص
(٩٨)
بحث روايتى(رواياتى در مورد اسير گرفتن، مشركين در جنگ بدر و فديه گرفتن از آنها، در ذيل آيات مربوطه)
١٨٢ ص
(٩٩)
سوره الأنفال(8) آيات 72 تا 75
١٨٧ ص
(١٠٠)
ترجمه آيات
١٨٧ ص
(١٠١)
بيان آيات
١٨٨ ص
(١٠٢)
معناى برقرار بودن ولايت بين مهاجرين و انصار(أولئك بعضهم أولياء بعض)
١٨٨ ص
(١٠٣)
دوستى با كفار، انتشار سيره و روش آنان در ميان مسلمين و در نتيجه فتنه و فساد در پى دارد
١٨٩ ص
(١٠٤)
(منسوخ گشتن حكم ارث به مؤاخات(برادر خواندگى)، بطلان قول به عصبه در ارث و )
١٩٠ ص
(١٠٥)
بحث روايتى
١٩٠ ص
(١٠٦)
(9)(سوره توبه در مدينه نازل شده و داراى 129 آيه است)(129)
١٩٣ ص
(١٠٧)
سوره التوبة(9) آيات 1 تا 16
١٩٣ ص
(١٠٨)
ترجمه آيات
١٩٤ ص
(١٠٩)
بيان آيات
١٩٥ ص
(١١٠)
اشاره به اختلاف در اينكه سوره توبه سورهاى مستقل است يا ملحق به سوره انفال مىباشد
١٩٥ ص
(١١١)
اعلام برائت در براءة من الله و رسوله صرف تشريع نيست بلكه انشاء حكم و قضاء بر برائت است
١٩٦ ص
(١١٢)
عهد شكنى مشركين، مجوز مقابله به مثل به آنان بوده است
١٩٧ ص
(١١٣)
اقوال مفسرين در باره مراد از چهار ماه در آيه فسيحوا في الأرض أربعة أشهر
١٩٨ ص
(١١٤)
مراد از يوم الحج الأكبر در آيه و أذان من الله و رسوله و اقوال مختلف در اين مورد
١٩٩ ص
(١١٥)
عهد و پيمانى كه با مشركينى كه به پيمان خود وفادار بودهاند منعقد شده تا پايان مدت محترم است
٢٠١ ص
(١١٦)
امر به از ميان برداشتن مشركين پيمان شكن و منقرض ساختن آنان بعد از انقضاء مهلت چهار ماهه، مگر آنكه توبه كنند
٢٠٣ ص
(١١٧)
امر به امان دادن به مشركى كه امان مىطلبد تا به بحث و بررسى در باره دين حق بپردازد
٢٠٥ ص
(١١٨)
حكم وجوب امان دادن براى استماع كلام خدا، قابل نسخ نيست
٢٠٧ ص
(١١٩)
پذيرش دين حق بايد با اختيار باشد و در اصول اعتقادى بايد علم يقينى حاصل شود
٢٠٨ ص
(١٢٠)
مشركين به هيچ ميثاق طبيعى يا قراردادى در برابر مؤمنين وفادار نيستند هر چند چرب زبانى كنند
٢١٠ ص
(١٢١)
برادر خوانده شدن مؤمنين در قرآن كريم به نحو مجاز و استعاره نيست بلكه آثارى بر آن مترتب است
٢١٢ ص
(١٢٢)
تحريك و تشويق مسلمين به قتال و كارزار با بيان اينكه جهاد صحنه آزمون است و
٢١٣ ص
(١٢٣)
بحث روايتى
٢١٤ ص
(١٢٤)
رواياتى در مورد نزول آيات برائت و مامور شدن على(ع) براى اعلان آن آيات در مكه و باز گرداندن ابو بكر از نيمه راه اين ماموريت
٢١٥ ص
(١٢٥)
فرستادن على(ع) براى بردن آيات برائت به مكه و عزل ابو بكر به امر خدا بوده و على(ع) در ماموريت خود علاوه بر اعلام برائت چند حكم ديگر را نيز اعلام نمود
٢١٩ ص
(١٢٦)
علاوه بر وظيفه اعلان برائت، على(ع) در آن سال امير الحاج نيز بوده است
٢٢١ ص
(١٢٧)
سخن بعض مفسرين مانند ابن كثير كه گفتهاند آيه مخصوص به حكم برائت است و احكام ديگر را ابو بكر و ابو هريره رساندند و
٢٢٤ ص
(١٢٨)
نقد و رد آن گفتهها
٢٢٥ ص
(١٢٩)
سخن صاحب المنار در مورد ابلاغ آيات برائت و بدگويى او از شيعه و كوششى كه براى اثبات افضل بودن ابو بكر به عمل آورده است
٢٢٨ ص
(١٣٠)
اشكالات وارده بر گفتههاى صاحب المنار
٢٣٠ ص
(١٣١)
موضوع امارت حاج با مساله وحى آسمانى كه احدى حتى رسول خدا
٢٣١ ص
(١٣٢)
اضطراب و اختلاف روايات راجع به اعلان آيات برائت
٢٣٢ ص
(١٣٣)
خدشهاى كه صاحب المنار خواسته است بر يكى بودن نفس پيامبر
٢٣٤ ص
(١٣٤)
رواياتى در باره اينكه اعلام كننده آيات برائت على(ع) بوده است
٢٣٨ ص
(١٣٥)
در روايات شيعه روز حج اكبر، روز عيد قربان دانسته شده است
٢٣٩ ص
(١٣٦)
چند روايت در ذيل آيه فقاتلوا أئمة الكفر
٢٤٢ ص
(١٣٧)
چند روايت در ذيل آيه شريفه أ لا تقاتلون قوما نكثوا أيمانهم
٢٤٣ ص
(١٣٨)
گفتارى در معناى عهد و اقسام و احكام آن
٢٤٥ ص
(١٣٩)
بررسى و ريشهيابى انعقاد عقود و معاهدات(به معناى اعم) بين اشخاص
٢٤٦ ص
(١٤٠)
نياز اجتماعات به پيمانها و معاهدات، و اعتبار معاهدات در اسلام و لزوم احترام به آنها
٢٤٩ ص
(١٤١)
نقض ابتدايى عهد جايز نيست ولى مقابله به مثل تجويز شده است
٢٥٠ ص
(١٤٢)
مقايسه بين اسلام و جوامع متمدن غير دينى از لحاظ احترام به پيمانها و تعهدات
٢٥٢ ص
(١٤٣)
گفتارى در نسبت اعمال به اسباب در ذيل جمله قاتلوهم يعذبهم الله بأيديكم
٢٥٤ ص
(١٤٤)
انتساب افعال به اسباب طولى در قرآن كريم
٢٥٦ ص
(١٤٥)
استدلال اشاعره به آيه قاتلوهم يعذبهم الله بأيديكم براى اثبات جبر و اينكه افعال انسان و آثار آن فقط مستند به خدا است
٢٥٧ ص
(١٤٦)
جواب به اشاعره و بيان اشكال عمده مذهب آنان كه انكار اصل عليت مىباشد
٢٥٨ ص
(١٤٧)
سخن جبرى مذهبان از ماديون و پاسخ بدان
٢٥٩ ص
(١٤٨)
جواب معتزله به اشاعره و اختيارشان قول به تفويض و استقلال انسان در اعمالش را
٢٦٠ ص
(١٤٩)
رد مذهب تفويض و بيان اينكه عناوين گناه منتسب به خداوند نيست
٢٦١ ص
(١٥٠)
سوره التوبة(9) آيات 17 تا 24
٢٦٤ ص
(١٥١)
ترجمه آيات
٢٦٤ ص
(١٥٢)
بيان آيات
٢٦٥ ص
(١٥٣)
معناى عمارت مساجد الله در ما كان للمشركين أن يعمروا مساجد الله
٢٦٦ ص
(١٥٤)
هيچ عمل لغو و بى فايدهاى در دين تشريع نشده و جواز هر عملى منوط به اينست كه خداوند به فاعلش حق داده باشد
٢٦٧ ص
(١٥٥)
وجه تعبير از عبادت به خشية و اشاره به وجود ملازمه بين عبادت و ترس
٢٦٩ ص
(١٥٦)
سقاية الحاج
٢٧٠ ص
(١٥٧)
وزن و ارزش عمل به زنده بودن و توأم بودن عمل با ايمان است
٢٧١ ص
(١٥٨)
مقصود از أعظم درجة عند الله اينست كه آنهايى كه فقط سقايت و عمارت كردهاند در مقابل مؤمنين مهاجر و مجاهد هيچ درجه و فضيلتى ندارند
٢٧٣ ص
(١٥٩)
سبب نهى از دوستى پدران و برادران كافر، مداخله آنان در امور مؤمنين و تحريك ايشان به وسيله آنان مىباشد
٢٧٤ ص
(١٦٠)
مراد از جمله فتربصوا حتى يأتي الله بأمره
٢٧٦ ص
(١٦١)
بحث روايتى چند روايت در مورد اينكه آيه شريفه أ جعلتم سقاية الحاج در باره امير المؤمنين(ع) نازل شده است
٢٧٨ ص
(١٦٢)
سخن صاحب المنار در مورد روايات مربوط به شان نزول آيه شريفه و نقد و رد آن و اشاره به كيفيت استناد به رواياتى كه راجع به قرآن كريم است و متعرض حكم شرعى نمىباشد
٢٨٠ ص
(١٦٣)
رواياتى ديگر در مورد شان نزول آيه شريفه أ جعلتم سقاية الحاج
٢٨٥ ص
(١٦٤)
چند روايت در ذيل آيه شريفه لا تتخذوا آباءكم و إخوانكم أولياء إن استحبوا الكفر
٢٨٦ ص
(١٦٥)
سوره التوبة(9) آيات 25 تا 28
٢٨٨ ص
(١٦٦)
ترجمه آيات
٢٨٨ ص
(١٦٧)
بيان آيات بيان آيات مربوط به جنگ حنين
٢٨٩ ص
(١٦٨)
مغرور شدن مسلمين به كثرت نفراتشان و هزيمتشان در آغاز جنگ
٢٩١ ص
(١٦٩)
سخن عجيب يكى از مفسرين در تفسير آيه و توجيه هزيمت مسلمانان در آغاز جنگ
٢٩٢ ص
(١٧٠)
مراد از انزال«سكينت» بر رسول
٢٩٤ ص
(١٧١)
نازل شدن سكينت موقوف است بر وجود طهارت دل و صفاى باطن
٢٩٧ ص
(١٧٢)
منظور از مؤمنانى كه سكينت بر آنان نازل گرديد افراد معدودى است كه رسول خدا
٢٩٨ ص
(١٧٣)
ادامه خوشنودى و رضاى خدا از كسى و بقاء ستايش و مدح ا و بستگى دارد به بقاء صفات و احوال حميده او
٣٠٠ ص
(١٧٤)
معناى سكينت و اشاره به اينكه سكينت از جنود خداى تعالى است
٣٠١ ص
(١٧٥)
معناى إنما المشركون نجس
٣٠٣ ص
(١٧٦)
بحث روايتى داستان جنگ حنين به نقل مجمع البيان
٣٠٤ ص
(١٧٧)
اعتراض انصار نسبت به كيفيت تقسيم غنائم جنگ حنين و خطابه رسول الله
٣٠٨ ص
(١٧٨)
فهرست اسامى شهداى حنين فهرست اسامى شهداى حنين و بيان تعداد نفرات وفادارى كه فرار نكردند و پيامبر
٣١٢ ص
(١٧٩)
سوره التوبة(9) آيات 29 تا 35
٣١٤ ص
(١٨٠)
ترجمه آيات
٣١٤ ص
(١٨١)
بيان آيات
٣١٥ ص
(١٨٢)
چرا در آيه شريفه قاتلوا الذين يهود و نصارا به نداشتن ايمان به خدا و روز جزا توصيف شدهاند؟
٣١٦ ص
(١٨٣)
مراد از رسول در توصيف اهل كتاب به اينكه آنچه را كه خدا و رسول او حرام كردهاند حرام نمىدانند پيامبر اسلام
٣١٨ ص
(١٨٤)
مراد از حق بودن دين، و معناى توصيف اهل كتاب به عدم تدين به دين حق
٣٢٠ ص
(١٨٥)
معناى جزيه و مقصود از صغار اهل كتاب در و هم صاغرون
٣٢٢ ص
(١٨٦)
معرفى عزيز و بيان اينكه مراد يهود از اينكه گفتند عزيز پسر خدا است چه بوده است
٣٢٤ ص
(١٨٧)
گفتار مسيحيان مبنى بر اينكه عيسى پسر خدا است مشابه گفتار كفار در امم گذشته است
٣٢٥ ص
(١٨٨)
معناى احبار و رهبان و اشاره به اينكه بر خلاف نصارا، يهود جدا و واقعا معتقد به فرزندى عزير براى خدا نبودهاند
٣٢٦ ص
(١٨٩)
اطاعت بدون قيد و شرط و بالاستقلال همان عبادت و پرستش است و مختص به خداى سبحان مىباشد
٣٢٧ ص
(١٩٠)
لطافت تعبير از حال اهل كتاب به يريدون أن يطفؤا نور الله بأفواههم
٣٢٨ ص
(١٩١)
مسلمين نبايد در امر جنگ با اهل كتاب سستى و نگرانى به خود راه دهند زيرا خدا خواسته است دين اسلام غالب آيد، پس هر فتنهاى بر پا شود به نفع ايشان تمام خواهد شد
٣٢٩ ص
(١٩٢)
اشاره به اهميت اقتصاديات در نظام بشرى و وجه اينكه از ميان گناهان احبار و رهبان اكل مال به باطل ذكر شده است
٣٣٠ ص
(١٩٣)
مواردى از تعديات مالى كشيشان
٣٣١ ص
(١٩٤)
حكم حرمت كنز و احتكار ذهب و فضه مخصوص به اهل كتاب نيست و معناى انفاق در راه خدا انفاق در مصالح و ضروريات دينى و اجتماعى است
٣٣٣ ص
(١٩٥)
بحث روايتى
٣٣٥ ص
(١٩٦)
رواياتى در مورد قتال با اهل كتاب و رواياتى در مورد اينكه مجوس اهل كتاب هستند
٣٣٦ ص
(١٩٧)
چند روايت در مورد معناى اينكه يهود و نصارا احبار و رهبان را ارباب گرفتند
٣٣٩ ص
(١٩٨)
چند روايت در ذيل جمله ليظهره على الدين كله و تفسير آن به ظهور حضرت مهدى(ع)
٣٤٠ ص
(١٩٩)
رواياتى در ذيل آيه و الذين يكنزون الذهب و الفضة و استناد مستمر ابو ذر به اين آيه شريفه در برابر عثمان و معاويه و گنجينه داران
٣٤١ ص
(٢٠٠)
بررسى موضع ابو ذر و بيان اينكه گفتار او نتيجه اجتهادش نبوده بلكه ماخوذ از رسول الله
٣٤٤ ص
(٢٠١)
بيان فساد و ضعف دو روايتى كه در صدد مخدوش ساختن موضع ابو ذر است
٣٤٦ ص
(٢٠٢)
گفتارى در معناى كنز
٣٤٨ ص
(٢٠٣)
مفاسدى كه بر اندوختن و احتكار پول مترتب است
٣٥٠ ص
(٢٠٤)
در مواردى كه انفاق، مستحب يا مباح است چرا بخل ورزيدن جائز نباشد؟
٣٥١ ص
(٢٠٥)
براى حفظ اساس حيات مجتمع دينى و ايجاد نظام اسلامى، علاوه بر واجبات مالى، بايد به مبرات و مستحبات مالى نيز به نحو شايسته عمل شود
٣٥٢ ص
(٢٠٦)
سوره التوبة(9) آيات 36 تا 37
٣٥٥ ص
(٢٠٧)
ترجمه آيات
٣٥٥ ص
(٢٠٨)
بيان آيات توضيحى در مورد تنبه و توجه يافتن انسان به سال و ماه شمسى و قمرى
٣٥٦ ص
(٢٠٩)
مراد از ماههاى دوازده گانه در إن عدة الشهور عند الله اثنا عشر شهرا ماههاى قمريست
٣٥٧ ص
(٢١٠)
اشاره به حكم حرمت قتال در ماههاى حرام چهار گانه
٣٥٨ ص
(٢١١)
معناى كلمه كافة و جمله قاتلوا المشركين كافة كما يقاتلونكم كافة
٣٦٠ ص
(٢١٢)
توضيح در مورد نسيء كه در ميان عرب دوران جاهليت مرسوم بوده است
٣٦٢ ص
(٢١٣)
بحث روايتى(رواياتى در ذيل آيه إن عدة الشهور عند الله و در مورد قانون نسيء)
٣٦٥ ص
(٢١٤)
سوره التوبة(9) آيات 38 تا 48
٣٧١ ص
(٢١٥)
ترجمه آيات
٣٧٢ ص
(٢١٦)
بيان آيات ملامت و سرزنش مؤمنين به جهت تثاقل و سستى نمودنشان به هنگام جنگ به اينكه مگر به حيات ناچيز دنيا قانع شدهاند؟
٣٧٣ ص
(٢١٧)
اگر شما پيامبر
٣٧٤ ص
(٢١٨)
چند دليل بر اينكه ضمير عليه در جمله فأنزل الله سكينته عليه به رسول
٣٧٥ ص
(٢١٩)
استدلال بعضى به جمله فوق بر اينكه سكينت بر ابو بكر نازل شده، و چند اشكال بر آن استدلال
٣٧٦ ص
(٢٢٠)
مراد از كلمة الذين كفروا و كلمة الله در آيه شريفه
٣٧٩ ص
(٢٢١)
در راه جهاد عذر و بهانه نياوريد و به هر وسيله ممكن(اموال و انفس) جهاد كنيد
٣٨٠ ص
(٢٢٢)
بيان اينكه عتاب در آيه عفا الله عنك لم أذنت لهم عتاب جدى نيست بلكه مفيد غرض ديگرى است
٣٨٢ ص
(٢٢٣)
استدلال به آيه فوق بر صدور گناه از رسول خدا
٣٨٣ ص
(٢٢٤)
خلاصه گفتار صاحب المنار در ذيل آيه فوق كه در آن عفو خدا از رسول خدا
٣٨٤ ص
(٢٢٥)
جواب به صاحب المنار و بيان اينكه عمل رسول خدا
٣٨٥ ص
(٢٢٦)
مفسده حضور منافقين در ميان صفوف مؤمنين مجاهد
٣٨٩ ص
(٢٢٧)
بحث روايتى رواياتى در مورد كيفيت هجرت پيامبر
٣٩٠ ص
(٢٢٨)
نقد و بررسى استدلال به آيه غار بر فضيلت ابو بكر
٣٩٤ ص
(٢٢٩)
نقد و رد رواياتى كه مىگويند سكينت بر ابو بكر نازل شد
٣٩٧ ص
(٢٣٠)
آماده شدن مسلمين براى جنگ با روميان و خطبه پيامبر
٤٠٠ ص
(٢٣١)
چند روايت در ذيل آيه شريفه عفا الله عنك لم أذنت لهم
٤٠٢ ص
(٢٣٢)
داستان چند تن از مؤمنينى كه با تاخير به لشگريان عازم تبوك پيوستند يا آنكه تخلف كردند و سپس توبه نمودند
٤٠٣ ص
(٢٣٣)
سوره التوبة(9) آيات 49 تا 63
٤٠٧ ص
(٢٣٤)
ترجمه آيات
٤٠٨ ص
(٢٣٥)
بيان آيات منافقين كه به گمان خود از ناملايمات فتنه احتمالى جنگ دورى مىگزينند در واقع از نفاق و ضلالتشان در فتنه سقوط كردهاند و خود غافلند
٤٠٩ ص
(٢٣٦)
خوشحالى منافقين از شكست مسلمين و بد حالى آنها از پيروزى مسلمين و جواب اول به آنان
٤١٠ ص
(٢٣٧)
فقط اراده و مشيت خداوند جارى است و توكل و واگذارى امور به او جايى براى سرور يا غم نمىگذارد
٤١١ ص
(٢٣٨)
جواب دوم به منافقين قل هل تربصون بنا إلا إحدى الحسنيين
٤١٢ ص
(٢٣٩)
انفاق منافقين مقبول نيست
٤١٣ ص
(٢٤٠)
شيفته اموال و اولاد بسيار منافقين مشو كه اموال و اولاد آنان مايه عذاب آنها است
٤١٤ ص
(٢٤١)
موارد مصرف صدقات واجبه(زكوات)
٤١٦ ص
(٢٤٢)
وجوهى كه در توجيه ترتيب ذكر موارد هشتگانه مصرف زكات گفته شده
٤١٩ ص
(٢٤٣)
معناى جمله قل أذن خير لكم
٤٢٢ ص
(٢٤٤)
توضيح مراد از جمله يؤمن بالله و يؤمن للمؤمنين
٤٢٣ ص
(٢٤٥)
عدم منافات بين اينكه پيامبر اسلام
٤٢٤ ص
(٢٤٦)
بحث روايتى
٤٢٧ ص
(٢٤٧)
روايتى در مورد كسانى كه در مورد تقسيم صدقات بين فقرا به پيامبر
٤٢٩ ص
(٢٤٨)
رواياتى در باره تقسيم صدقات واجب و مستحقين آن
٤٢٩ ص
(٢٤٩)
كسانى كه در شمار مؤلفة قلوبهم بودند و رسول خدا
٤٣١ ص
(٢٥٠)
چند روايت در ذيل آيه يقولون هو أذن قل أذن خير لكم
٤٣٣ ص
(٢٥١)
سوره التوبة(9) آيات 64 تا 74
٤٣٦ ص
(٢٥٢)
ترجمه آيات
٤٣٧ ص
(٢٥٣)
بيان آيات بيان اين دسته از آيات مربوط به منافقين و توطئه آنها براى قتل پيامبر
٤٣٨ ص
(٢٥٤)
نگرانى منافقين از جهت افشاء توطئه پليدشان توسط رسول الله
٤٣٩ ص
(٢٥٥)
اشكالاتى كه بر آيه يحذر المنافقون ايراد شده و جواب از آنها
٤٤١ ص
(٢٥٦)
جواب منافقين به سؤال از رفتار توطئهگرانهشان
٤٤٧ ص
(٢٥٧)
مراد از ايمان منافقين در جمله قد كفرتم بعد إيمانكم
٤٤٩ ص
(٢٥٨)
عفو و عذاب در جمله إن نعف عن طائفة منكم نعذب طائفة عفو دنيوى و عذاب دنيوى است
٤٥١ ص
(٢٥٩)
اوصاف عمومى و جامع منافقين
٤٥٢ ص
(٢٦٠)
بيان حال عامه مؤمنين
٤٥٥ ص
(٢٦١)
رضوان خدا، حقيقت رستگارى است و حتى اگر در بهشت رضاى خدا نباشد بهشت هم عذاب خواهد بود
٤٥٦ ص
(٢٦٢)
مراد از جهاد با منافقين مقاومت و خشونت در برابر آنها است
٤٥٧ ص
(٢٦٣)
بحث روايتى روايات مختلفى كه در ذيل آيه يحذر المنافقون و شان نزول آن نقل شدهاند
٤٦٠ ص
(٢٦٤)
كداميك از روايات با آيات مورد بحث تطبيق مىكند؟
٤٦٤ ص
(٢٦٥)
چند روايت در بيان مقصود از جمله نسوا الله فنسيهم
٤٦٧ ص
(٢٦٦)
رواياتى در مورد خشنودى و رضاى الهى در ذيل جمله و رضوان من الله أكبر
٤٦٨ ص
(٢٦٧)
سوره التوبة(9) آيات 75 تا 80
٤٧١ ص
(٢٦٨)
ترجمه آيات
٤٧١ ص
(٢٦٩)
بيان آيات بيان حال دستهاى ديگر از منافقين كه از پرداخت زكات سر پيچى كردند
٤٧٢ ص
(٢٧٠)
خلف وعده و دروغگويى از علل نفاق و نشانههاى آن است و بعضى از نفاقها بعد از ايمان عارض مىشود
٤٧٣ ص
(٢٧١)
بحث روايتى داستان ثعلبة بن حاطب و نزول آيات مربوط به خود دارى از اداء زكات
٤٧٦ ص
(٢٧٢)
رواياتى در مورد آمرزيده نشدن منافقين در ذيل آيه استغفر لهم أو لا تستغفر لهم و بررسى آنها
٤٧٨ ص
(٢٧٣)
سوره التوبة(9) آيات 81 تا 96
٤٨٢ ص
(٢٧٤)
ترجمه آيات
٤٨٣ ص
(٢٧٥)
بيان آيات ادامه آيات مربوط به كسانى كه از رفتن به جنگ سرباز زدند و نكوهش و تهديد آنان به عذاب آخرت
٤٨٤ ص
(٢٧٦)
نهى از نماز گزاردن بر جنازه منافقين و ايستادن در كنار گور آنان
٤٨٦ ص
(٢٧٧)
نهى از نماز گزاردن بر جنازه منافقين و ايستادن در كنار گور آنان
٤٨٧ ص
(٢٧٨)
نكته موجود در جمله أعد الله لهم جنات و اينكه ورود به جنت براى مؤمنين مجاهد مشروط به باقى ماندن آنان به صفاى ايمان و صلاح اعمال است
٤٨٨ ص
(٢٧٩)
مقايسه بين فقرا و تهيدستان كه آمادگى خود را براى جهاد اعلام نمودند، و دروغگويان منافق
٤٨٩ ص
(٢٨٠)
كسانى كه حكم وجوب جهاد از آنها برداشته شده و معذور مىباشند
٤٩٠ ص
(٢٨١)
عذر خواهى منافقين از شما بعد از جنگ مسموع و مقبول نيست و نبايد از آنها راضى شويد
٤٩١ ص
(٢٨٢)
بحث روايتى روايتى در ذيل آيه شريفه فرح المخلفون
٤٩٢ ص
(٢٨٣)
رواياتى در ذيل آيهاى كه از نماز گزاردن بر جنازه ميت منافق و حضور در كنار قبر او نهى مىكند(و لا تصل على أحد منهم )
٤٩٣ ص
(٢٨٤)
بيان ضعف و جعلى بودن رواياتى كه حاكى از نماز گزاردن پيامبر
٤٩٥ ص
(٢٨٥)
چند روايت در مورد خوالف(كسانى كه با پيامبر به قصد تبوك نرفتند)
٤٩٧ ص
(٢٨٦)
چند روايت در مورد بكائين(چند نفرى كه به سبب نداشتن مركب براى حضور يافتن در جنگ بسيار گريستند)
٤٩٨ ص
(٢٨٧)
سوره التوبة(9) آيات 97 تا 106
٥٠٠ ص
(٢٨٨)
ترجمه آيات
٥٠١ ص
(٢٨٩)
بيان آيات بيان آيات شريفه مربوط به وضع اعراب از لحاظ كفر و نفاق و ايمان
٥٠١ ص
(٢٩٠)
معناى كلمه اعراب و بيان اينكه باديه نشينان به سبب دورى از تمدن و علم و ادب از معارف دينى دورتر بودهاند
٥٠٢ ص
(٢٩١)
تقسيم مؤمنين به سه گروه سابقون اولون از مهاجرين و انصار و تابعين آنان به احسان و بيان مراد از هر كدام
٥٠٤ ص
(٢٩٢)
معناى اتباع به احسان در جمله و الذين اتبعوهم بإحسان كه وصف طبقه سوم از مؤمنين است
٥٠٦ ص
(٢٩٣)
حكم به فضيلت سابقون اولون از مهاجرين و انصار مقيد است به ايمان و عمل صالح
٥٠٧ ص
(٢٩٤)
معناى رضايت مؤمنين از خدا و رضايت خدا از مؤمنين و بيان اينكه رضايت خدا از اوصاف فعل او است نه از اوصاف ذاتش
٥٠٩ ص
(٢٩٥)
مقصود از عذاب كردن منافقين در دو نوبت(سنعذبهم مرتين) چيست؟
٥١١ ص
(٢٩٦)
امر به اخذ زكات از اموال مردم
٥١٢ ص
(٢٩٧)
گيرنده زكات خداست و تصدق و اداء زكات نوعى توبه است چنانچه توبه هم صدقه اعمال است
٥١٣ ص
(٢٩٨)
توضيح در باره معناى آيه و قل اعملوا فسيرى الله عملكم و رسوله و المؤمنون و اينكه مخاطبين آن چه كسانى هستند و رؤيت در آن به چه معنا است؟
٥١٣ ص
(٢٩٩)
بحث روايتى رواياتى در ذيل آيه شريفه و السابقون الأولون من المهاجرين و الأنصار
٥١٧ ص
(٣٠٠)
سخن قرظى مبنى بر اينكه تمامى اصحاب پيامبر
٥١٩ ص
(٣٠١)
چند روايت در ذيل آيه شريفه و آخرون مرجون لأمر الله
٥٢١ ص
(٣٠٢)
چند روايت در ذيل آيه مربوط به زكات
٥٢٢ ص
(٣٠٣)
چند روايت در ذيل آيه شريفه و آخرون مرجون لأمر الله
٥٢٤ ص
(٣٠٤)
گفتارى پيرامون زكات و ساير صدقات(نظر اسلام در باره اجتماع و حقوق مالى آن و مزايا و ويژگيهاى نظام ماليه عمومى در اسلام)
٥٢٥ ص
(٣٠٥)
سوره التوبة(9) آيات 107 تا 110
٥٢٩ ص
(٣٠٦)
ترجمه آيات
٥٢٩ ص
(٣٠٧)
بيان آيات داستان بناى مسجد ضرار توسط منافقين و نهى خداوند پيامبر
٥٣٠ ص
(٣٠٨)
بيان تفاوت در اساس و پايه زندگى مؤمنين و منافقين در قالب مثل
٥٣٢ ص
(٣٠٩)
بحث روايتى رواياتى در مورد بناى مسجد ضرار و نزول آيات مربوطه، سازندگان آن مسجد و كسانى كه به دستور پيامبر
٥٣٣ ص
(٣١٠)
سوره التوبة(9) آيات 111 تا 123
٥٣٦ ص
(٣١١)
ترجمه آيات
٥٣٧ ص
(٣١٢)
بيان آيات وعده قطعى بهشت به كسانى كه در راه خدا با جان و مال خود جهاد مىكنند(إن الله اشترى)
٥٣٨ ص
(٣١٣)
وضع و وصف فردى و اجتماعى مؤمنين
٥٣٩ ص
(٣١٤)
سبب عدم جواز استغفار براى مشركين لغو بودن استغفار براى آنان است
٥٤٠ ص
(٣١٥)
علت وجوب تبرى از دشمنان خدا، و اشاره به عموميت اين حكم
٥٤٢ ص
(٣١٦)
وجه اينكه توبه(بازگشت) خدا به پيامبر
٥٤٤ ص
(٣١٧)
بيان مقصود از توبه در هر يك از مواردى كه در آيات مورد بحث تكرار شده است
٥٤٦ ص
(٣١٨)
معناى اينكه فرمود با صادقين باشيد( و كونوا مع الصادقين)
٥٤٨ ص
(٣١٩)
پاداش مجاهدان، و مراد از جمله ليجزيهم الله أحسن ما كانوا يعملون
٥٤٩ ص
(٣٢٠)
توضيح آيه نفر(فلو لا نفر من كل فرقة منهم طائفة ) و بيان آنچه كه از آن استنباط مىشود
٥٥٠ ص
(٣٢١)
بحث روايتى(رواياتى در ذيل برخى آيات گذشته)
٥٥١ ص
(٣٢٢)
روايتى در باره مشقات و سختىهايى كه مسلمانان در راه تبوك تحمل نمودند
٥٥٥ ص
(٣٢٣)
سوره التوبة(9) آيات 124 تا 129
٥٥٧ ص
(٣٢٤)
ترجمه آيات
٥٥٧ ص
(٣٢٥)
بيان آيات حال مؤمنين و منافقين در موقع نزول سوره قرآنى
٥٥٨ ص
(٣٢٦)
هيچ سوره قرآنى بى اثر در دلها نيست، قلب سليم را ايمان و سرور مىافزايد و قلب مريض را رجس و ضلالت
٥٥٩ ص
(٣٢٧)
توصيف پيامبر اسلام
٥٦١ ص
(٣٢٨)
بحث روايتى(رواياتى در ذيل آيات گذشته است)
٥٦٢ ص
(٣٢٩)
روايتى در باره نقص و تماميت ايمان و شدت و ضعف آن و روايتى در مورد پاك بودن پدران پيامبر
٥٦٣ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
٥٤١ ص
٥٤٢ ص
٥٤٣ ص
٥٤٤ ص
٥٤٥ ص
٥٤٦ ص
٥٤٧ ص
٥٤٨ ص
٥٤٩ ص
٥٥٠ ص
٥٥١ ص
٥٥٢ ص
٥٥٣ ص
٥٥٤ ص
٥٥٥ ص
٥٥٦ ص
٥٥٧ ص
٥٥٨ ص
٥٥٩ ص
٥٦٠ ص
٥٦١ ص
٥٦٢ ص
٥٦٣ ص
٥٦٤ ص
٥٦٥ ص

ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ١٦٣ - اثر مستقيم ضعف روحى در كاستن از ميزان توان در كسب پيروزى بر دشمن

پائين آمد تا همان قوا بر بيشتر از قواى روحى دو نفر كافر نمى‌چربيد يعنى قواى روحى مؤمنين متوسط الحال به نسبت هشتاد در صد كاهش يافت، و بيست مؤمن در برابر دويست كافر كه در آيه اولى اعتبار شده بود در آيه دومى مبدل شد به صد مؤمن در برابر دويست كافر. و صد نفر در برابر هزار نفر آيه اولى در آيه دومى مبدل شد به هزار در برابر دو هزار.

بحث دقيق در عواملى كه بر حسب احوال جارى در مجتمعات بشرى در نفوس انسانها صفات اخلاقى مختلفى ايجاد مى‌كند نيز آدمى را به اين معنا راهنمايى مى‌نمايد، براى اينكه هر جامعه خانوادگى و حزبى كه به منظور غرضى از اغراض زندگى مادى و يا دينى تشكيل مى‌يابد، در اول تشكيل و ابتداى انعقاد به موانع و گرفتاريهايى كه از هر سو اساس آن را تهديد به انهدام مى‌كند برمى‌خورد و در نتيجه قواى دفاعيش بيدار گشته و آماده مى‌شود تا در راه رسيدن به هدفى كه به نظرش مشروع است پيكار كند، يعنى آن نفسانيات كه انسان را وادار به تحذر از ناملايمات و بذل جان و مال در اين راه مى‌كند در وى بيدار مى‌شود.

و همچنين به پيكار خود ادامه داده و شب و روز جان و مال خود را در اين راه صرف مى‌كند، و باز تجديد قوا نموده پيش مى‌رود تا آنجا كه براى خود تا اندازه‌اى استقلال در زندگى فراهم سازد، و تا حدى محيط را مساعد نموده و جمعيتش فزونى يافته آسايش و آرامش پيدا مى‌كند، و شروع مى‌كند به عياشى و استفاده از فوايد كوششهايش، در اين هنگام است كه آن قواى روحى كه در همه اعضاء گسترده است و اعضاء را وادار بكوشش و عمل مى‌كرده آرام گشته رو به سستى مى‌گذارد.

علاوه، جامعه هر قدر هم افرادش اندك باشند در مساله ايمان و خصوصيات روحى و صفات پسنديده اخلاقى خالى از اختلافات نيستند. بالآخره افرادش در اين باره اختلاف دارند كه يكى قوى است و يكى ضعيف و قهرا هر چه افراد اجتماع بيشتر باشند افراد سست ايمان و بيماردلان و منافقان نيز بيشتر مى‌شوند، و كفه ميزان اين طبقه سنگين‌تر و كفه افراد برجسته سبك‌تر مى‌شود.

و در اين مطلب فرقى ميان جمعيت‌هاى دينى و احزاب دنيوى نيست. آرى، سنت طبيعيى كه در نظام انسانى جريان دارد بر همه اجتماعات يكسان جارى مى‌شود، تجربه قطعى نيز ثابت كرده كه افرادى كه به خاطر غرض مهمى ائتلاف مى‌كنند هر قدر عده‌شان كمتر باشد در مقابل رقبا و مزاحمينشان قوى‌تر مى‌باشند و هر قدر گرفتارى و فتنه‌هايشان بيشتر باشد نشاطشان در كار و كوشش بيشتر و كار و كوشششان در اثر سريع‌تر و تيزتر است. بر عكس هر چه افرادشان بيشتر و رقبا و موانع رسيدن به مقاصدشان كمتر باشد افرادش خمودتر و خواب آلودتر و