ولاها و ولایتها - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٧

کمال است و هر کمال واقعی به حقیقت وجود که حقیقتی اصیل است باز می‌گردد از قبیل علم ، قدرت ، حیات ، اراده ، رحمت ، خیریت و غیره .
موجودات در اصل آفرینش به هر نسبت که از وجودی کامل تر - یعنی از وجودی قوی تر و شدیدتر - بهره مند هستند ، به ذات الهی که وجود محض و کمال صرف است نزدیکترند طبعا فرشتگان از جمادات و نباتات به خداوند نزدیکترند و به همین جهت بعضی از فرشتگان از بعضی دیگر مقرب ترند ، بعضی حاکم و مطاع بعضی دیگر می‌باشند ، و البته این تفاوت مراتب قرب و بعد مربوط به اصل خلقت و به اصطلاح مربوط به قوس نزول است .
موجودات ، بخصوص انسان ، به حکم " « انا لله و انا الیه راجعون »" [١] به سوی خداوند بازگشت می‌کنند انسان به حکم مرتبه وجودی خود ، این‌ بازگشت را باید به صورت طاعت و عمل اختیاری و انجام وظیفه و به صورت‌ انتخاب و اختیار انجام دهد انسان با پیمودن طریق طاعت پروردگار واقعا مراتب و درجات قرب پروردگار را طی می‌کند ، یعنی از مرحله حیوانی تا مرحله فوق ملک را می‌پیماید این صعود و تعالی یک امر تشریفاتی و اداری‌ نیست ، قراردادی و اعتباری نیست ، از قبیل بالا رفتن از عضویت ساده یک‌ اداره تا مقام وزارت ، و یا از عضویت ساده یک حزب تا رهبری آن حزب‌ نیست ، بلکه بالا رفتن بر نردبان وجود است ، شدت و قوت و کمال یافتن‌ وجود است که مساوی است با زیادت و استکمال در علم و قدرت و حیات و اراده و مشیت و ازدیاد دایره نفوذ و تصرف .