ولاها و ولایتها - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٢

فرستاده اش و آنان که ایمان آورده اند که نماز را به پا می‌دارند و زکات‌ را در حال رکوع ادا می‌کنند ) به اتفاق فریقین در مورد علی ( ع ) نازل‌ گشته طبری روایات متعددی را در این باره نقل می‌کند [١] و زمخشری که از اکابر علمای اهل تسنن است به طور جزم می‌گوید : " این آیه در شأن علی نازل شده و سر اینکه لفظ جمع آمده با اینکه مورد نزول آن یک مرد بیش نبوده این است که مردم را به اینچنین فعلی ترغیب‌ کند و بیان دارد که مؤمنان باید اینچنین سیرت و سجیه ای را کسب کنند و اینچنین بر خیر و احسان و دستگیری از فقیران ساعی و حریص باشند و حتی با نمازی نیز تأخیر نیندازند ( یعنی با اینکه در نمازند و موضوع زکات پیدا می‌شود تأخیر نکرده و در حال نماز انجام وظیفه می‌کنند " [٢] .
فخر رازی نیز که همچون زمخشری از اکابر اهل سنت و جماعت است می‌گوید : " این آیه در شأن علی نازل گشته و علما نیز اتفاق کرده اند که ادای‌ زکات در حال رکوع واقع نشده جز از علی " [٣] .
منتها در معنای " ولی " مناقشاتی دارد و در آینده در مورد مقصود آیه‌ بحث خواهیم کرد علی بن حماد عدوی بصری بغدادی معروف به ابن حماد ، از