ولاها و ولایتها - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٥

در تاریخ مسلمین زیاد می‌خوانیم که مسلمانان - حتی ائمه اطهار - خلفای‌ عصر خود را با کلمه " امام " خطاب می‌کردند چیزی که هست امام به این‌ معنی گاهی امام عدل است و گاهی امام جور و مسلمانان در قبال هر یک از آنها وظایفی دارند . پیغمبر اکرم در حدیث مشهوری که فریقین روایت کرده‌ اند فرمود : « افضل الجهاد کلمة عدل عند امام جائر » [١] .
بالاترین جهاد ، یک سخن حق است در برابر یک پیشوای جور .
و همچنین پیغمبر اکرم فرمود : « آفة الدین ثلاثة : امام جائر ، و مجتهد جاهل ، و عالم فاجر » [٢] .
سه چیز آفت دین به شمار می‌روند ( و مانند یک آفت که گیاهی یا حیوانی‌ را از پا در می‌آورد ، دین را از پا در می‌آورند ) : پیشوای ستمگر ، عابد نادان و عالم گناهکار .
بالاتر اینکه در خود قرآن از پیشوایانی یاد شده است که مردم را به آتش‌ جهنم دعوت می‌کنند و با کلمه " امام " هم تعبیر شده است : « و جعلناهم ائمة یدعون الی النار »[٣] .
آنان را پیشوایانی قرار داده ایم که به آتش می‌خوانند .