ولاها و ولایتها - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٣

بحثهایی که ان شاء الله در کتاب قرآن و انسان [١] طرح خواهیم کرد به‌ این مسأله رسیدگی می‌نماییم .
در اینجا کافی است که اشاره ای اجمالی به این مطلب بنماییم و پایه‌ های این فکر را با توجه به معانی و مفاهیم قرآنی روشن کنیم تا عده ای‌ خیال نکنند که به اصطلاح این یک سخن " قلندری " است .
در این گونه مسائل که احیانا بر فهم ما گران می‌آید اگر ما خود را تخطئه‌ بکنیم به حقیقت نزدیکتر است تا اینکه انکار نماییم .
شک ندارد که مسأله " ولایت " به معنی چهارم از مسائل عرفانی است ، ولی این دلیل نمی‌شود که چون یک مسأله عرفانی است پس باید مردود قلمداد شود این مسأله یک مسأله عرفانی است که از دید تشیع یک مسأله اسلامی نیز هست تشیع یک مذهب است و عرفان یک مسلک این مذهب و آن مسلک ( قطع‌ نظر از خرافاتی که به آن بسته اند ) در این نقطه با یکدیگر تلاقی کرده اند و اگر الزاما بنا هست که گفته شود یکی از ایندو از دیگری گرفته است به‌ حکم قرائن مسلم تاریخی قطعا این عرفان است که از تشیع اقتباس کرده است‌ نه بالعکس به هر حال ، ما پایه ها و ریشه های این اندیشه را به طور اختصار بیان می‌کنیم : مهمترین مسأله ای که در این زمینه باید مطرح شود ، مسأله " قرب " و " تقرب الی الله " است می‌دانیم که در اسلام ، بلکه در هر آیین آسمانی‌ ، روح دستورها که باید اجرا شود قصد قربت است و