ولاها و ولایتها - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٧

چنین کسی قول و عملش سند و حجت است برای دیگران این همان منصبی است‌ که قرآن کریم درباره پیغمبر اکرم می‌فرماید : « لقد کان لکم فی رسول الله اسوش حسنة لمن کان یرجوا الله و الیوم الاخر و ذکر الله کثیرا »[١] .
برای شما در ( رفتار ) فرستاده خدا پیروی ای نیکوست برای آنان که‌ امیدوار به خدا و روز دیگرند و خدا را بسیار یاد کنند .
« قل ان کنتم تحبون الله فاتبعونی یحببکم الله و یغفر لکم ذنوبکم‌غ [٢].
بگو اگر خدا را دوست دارید از من پیروی کنید ، تا خدا شما را دوست‌ بدارد و گناهانتان را بیامرزد .
در این آیات رسول الله را الگویی معرفی کرده که مردم باید رفتار و اخلاقشان را با رفتار و اخلاق او تطبیق دهند و او را مقتدای خویش سازند ، و این خود دلیل عصمت آن حضرت است از گناه و خطا ، زیرا اگر خطا و گناهی ممکن بود از او صادر گردد دیگر جا نداشت خدای متعال او را پیشوا و مقتدا معرفی کند .
این مقام پس از پیغمبر به اهل البیت رسید و بر طبق روایتی که اکثر علمای اهل سنت در کتب سیره و تاریخ و کتب روایت خود از قریب سی نفر از صحابه پیغمبر نقل کرده اند [٣] اهل البیت را