هر کس که بر دوستی آل محمد مرد ، شهید مرده است ، هر کس که بر دوستی‌ آل محمد مرد ، آمرزیده مرده است ، هر کس که بر دوستی آل محمد مرد ، توبه کار مرده است ، هر کس که بر دوستی آل محمد مرد ، مؤمن و کامل‌ ایمان مرده است . . .
ابن فارض ، عارف و شاعر غزلسرای معروف مصری - که در ادبیات عرب‌ همچون حافظ در زبان فارسی است - در غزل معروف خود که با این بیت آغاز می‌شود :

سائق الاظعان یطوی البید طی

منعما عرج علی کثبان طی

می‌گوید :

ذهب العمر ضیاعا و انقضی

باطلا ان لم أفز منک بشی

غیر ما اولیت من عقدی ولا

عترش المبعوث حقا من قصی

خدایا ! اگر من به وصال تو نائل نشوم عمرم ضایع و باطل گذشته است .
اکنون جز یک چیز ، چیز دیگر در دست ندارم و آن همان پیوندی است که به‌ ولاء عترت پیغمبری که از اولاد قصی [١] مبعوث شده بسته‌ام .
در اینجا ممکن است مقصود از ولاء ، معنای عالی‌تری باشد ، ولی قدر مسلم‌ این است که ولاء محبت را گفته است .

[١] " قصی " - به ضم قاف و تشدید " یاء " - نام چهارمین جد پیغمبر است .