ولاها و ولایتها - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٩

است که نباید روابط مسلمان با غیر مسلمان در حد روابط مسلمان با مسلمان‌ باشد به این معنی که مسلمان عملا عضو پیکر غیر مسلمان قرار گیرد و یا به‌ این شکل درآید که عضویتش در پیکر اسلامی به هیچ وجه در نظر گرفته نشود . پس منافاتی نیست میان آنکه مسلمان به غیر مسلمان احسان و نیکی کند و در عین حال ولاء او را نپذیرد ، یعنی او را عضو پیکری که خود جزئی از آن‌ است نشمارد و بیگانه وار با او رفتار کند ، همچنانکه منافاتی نیست میان‌ ولاء منفی و اصل بشر دوستی و رحمت برای بشر بودن لازمه بشر دوستی این است‌ که انسان به سرنوشت و صلاح و سعادت واقعی همه انسانها علاقه مند باشد به‌ همین دلیل هر مسلمانی علاقه مند است که همه انسانهای دیگر ، مسلمان باشند و هدایت یابند ، اما وقتی که این توفیق حاصل نشد ، دیگران را که چنین‌ توفیقی یافته اند نباید فدای آنان که توفیق نیافته اند کرد و اجازه داد که مرزها در هم بریزد و هر نوع فعل و انفعالی صورت گیرد . فرض کنید گروهی از مردم دچار یک نوع بیماری هستند ، بشر دوستی ایجاب‌ می‌کند که آنها را نجات دهیم ، و تا وقتی که نجات نیافته اند بشر دوستی‌ ایجاب می‌کند که به آنها نیکی کنیم ، اما بشر دوستی ایجاب نمی‌کند که هیچ‌ محدودیتی میان آنها - که از قضا بیماریشان مسری است - و افراد سالم و شفا یافته برقرار بکنیم این است که اسلام از طرفی احسان و نیکی به غیر مسلمان را مجاز می‌شمارد و از طرف دیگر اجازه نمی‌دهد که مسلمان ولاء غیر مسلمان را بپذیرد . اسلام دین بشر دوستی است . اسلام حتی مشرک را دوست