ولى همانطور كه با يك نظر دقيق روشن مى‌شود در اين حديث هيچ‌گونه سخنى از مسأله خمس به ميان نيامده است، بلكه اشاره به اين است كه سرمايه‌داران امّت مى‌توانند چيزى را بيندوزند و چيزى را در راه خدا انفاق كنند، تا زمانى كه حضرت مهدى قيام كند، آن روز تمام اندوخته‌هاى خود را بايد به او بسپارند، تا در راه بسط عدالت در سراسر جهان از آن كمك بگيرد.

بهترين دليل براى اين كه اين حديث ارتباطى به مسأله خمس ندارد، اين است كه مى‌فرمايد به هنگام قيام مهدى تمام اندوخته و گنجينه خود را در اختيار او بگذارند نه فقط خمس آن را، در حالى كه اگر منظور از آن مسأله خمس بود، بايد بگويد خمس آن را در اختيار او قرار دهند.

ضمناً بايد توجّه داشت كه در سلسله راويان اين‌

[١] حديث ١١، باب ٤، از ابواب انفال، از جلد ٦ وسائل‌الشّيعه.