خمس پشتوانه بيت المال - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥ - ٢ آيا در قرآن خمس مخصوص غنائم جنگى است؟

و در نامه ٥٣ به مالك اشتر مى‌فرمايد:

«وَ لا تَكُونَنَّ عَلَيْهِمْ سَبُعاً ضارِياً تَغْتَنِمُ اكْلَهُمْ؛

در برابر مردم مصر همچون حيوان درنده‌اى مباش كه خوردن آنها را غنيمت و درآمدى براى خود فرض كنى!»

و در نامه ٤٥ به عثمان بن حنيف مى‌فرمايد:

«فَوَ اللَّهِ ما كَنَزْتُ مِنْ دُنْياكُم تِبْرأَ وَلا ادَّخَرْتُ مِنْ غَنائِمِها وَفْراً؛

بخدا سوگند از دنياى شما طلائى نيندوختم، و از غنائم و درآمدهاى آن اندوخته‌اى فراهم نكردم!»

و در كلمات قصار، در جمله ٣٣١ مى‌فرمايد:

«انَّ اللَّهَ سُبْحانَهُ جَعَلَ الطَّاعَةَ غَنِيمَةَ الْأكْياسِ؛

خداوند سبحان اطاعت را غنيمت و بهره هوشمندان قرار داده است.»

و در نامه ٣١ مى‌خوانيم:

«وَ اغْتَنِمْ مَنِ اسْتَقْرَضَكَ فى حَالِ غِناكَ؛

هر كس در حال بى‌نيازى از تو قرضى بخواهد غنيمت بشمار!»

و نظير اين تعبيرات بسيار فراوان است.