احكام پزشكى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٠ - ٧ احكام روزه

سؤال ٥٥٨- در بعضى از موارد، پزشكان در مورد بيماران چنين اظهار نظر مى‌كنند:

«روزه براى فلان بيمار ٨٠% مضرّ است» و منظورشان اين است كه طبق آمار علمى ٨٠% افرادى كه با اين بيمارى روزه گرفته‌اند دچار ضرر شده‌اند. چنانچه اين اظهار نظر براى انسان يقين‌آور باشد، ولى وضعيّت خود را از نظر تطبيق آمار بر خودش نداند، حكم روزه‌اش چيست؟

جواب: چنين آمارهايى در صورتى كه از اطبّاى متعهد شنيده شود طبعاً موجب خوف ضرر مى‌شود، و روزه با آن واجب نيست.

سؤال ٥٥٩- آيا توصيه پزشك و پرستار، مبنى بر ضرر داشتن روزه، يا حركت اعضاى بدن بيمار، يا استعمال آب براى وضو، يا ايستاده نماز خواندن، يا خم شدن براى سجده و مانند آن، مجوّز شرعى محسوب مى‌شود؟

جواب: چنانچه در مخالفت دستور او خوف ضرر باشد مجوّز شرعى دارد.

سؤال ٥٦٠- چنانچه طبيبى، بيمارى را از روزه گرفتن منع كند (با توجّه به اينكه برخى از اطبّا نسبت به مسائل شرعى بى‌اطّلاع هستند) آيا نظر او در اين زمينه قابل قبول است؟

جواب: اگر طبيب مورد اطمينانى باشد نظريّه‌اش قابل قبول است.

سؤال ٥٦١- متأسّفانه كليه‌ام سنگ‌ساز است. بدين جهت پزشك مرا از روزه منع كرده، و دستور داده كه روزانه حد اقل ١٠ ليوان آب بنوشم. آيا نظر ايشان، كه فردى متديّن مى‌باشد، لازم الاتّباع است؟ اگر روزه بگيرم، و به علّت عدم شرب مايعات در روزه‌هاى ماه رمضان، كليه‌ام طبق پيش‌بينى پزشك دچار مشكل شود، آيا مرتكب معصيت شده و روزه‌ام باطل است؟

جواب: هرگاه از گفته طبيب حاذق متعهّد خوف ضرر پيدا كنيد كه روزه برايتان‌