احكام پزشكى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٤ - نماز قضا

واجب آن است كه فرزند بزرگتر بعد از فوت او نمازهايش را قضا كند.

سؤال ٥٣٤- شخصى چندين ماه است كه در حال كما است، اگر از كما خارج شود قضاى نمازها و روزه‌هاى زمان كما بر او واجب است؟ و اگر به همان شكل فوت كند، پسر بزرگترش بايد آنها را قضا كند؟

جواب: نمازهاى مذكور قضا ندارد. و بر پسرش نيز نسبت به آن زمان چيزى نيست.

سؤال ٥٣٥- اكنون به خاطر بيمارى در بيمارستان بسترى هستم، با توجّه به اينكه در اينجا فرصت زيادى دارم، آيا مى‌توانم نمازهاى قضاى خود يا ديگران را (چه مجّانى يا در برابر اجرت) بجا آورم، با توجه به اينكه بايد نشسته نماز بخوانم و گاه امكان تطهير بدن يا لباس‌ها وجود ندارد؟

جواب: قضاى نمازهاى واجب در اين حالت اشكال دارد؛ خواه براى خودتان يا به نيابت از ديگرى. ولى مى‌توانيد براى خودتان يا به نيابت از ديگران نمازهاى مستحبّى بخوانيد.

سؤال ٥٣٦- كسى كه با وضو يا غسل جبيره‌اى نماز مى‌خواند، آيا مى‌تواند نمازهايى را كه در زمان سلامتى‌اش فوت شده، در اين حال قضا كند؟

جواب: مانعى ندارد.

سؤال ٥٣٧- نماز و روزه‌هاى فراوانى از من فوت شده است، ولى متأسّفانه اكنون بيمارم و قادر بر انجام آن نيستم، و اميدى به بهبودى در آينده نيست، آيا مى‌توانم در حال حيات، شخصى را اجير كنم كه آنها را از سوى من بجا آورد؟

جواب: مى‌توانيد وصيّت كنيد كه پس از شما اين كار را انجام دهند، ولى در حال حيات جايز نيست.