جوان، هيجان و خويشتندارى - گروهى از نويسندگان - الصفحة ٩٣ - اصل دوم كاهش تحريك

تحريك» است. عفاف، به معناى زندانى شدن درون خانه و ارتباط نداشتن با هيچ كس نيست؛ بلكه به معناى «پاكى جنسى» است كه گاهى با كاهش تماس، محقق مى‌شود (چنانچه در بحث قبل گذشت) و گاهى با «خروج پاك» و «تماس پاك». انسان عفيف، كسى نيست كه از خانه خارج نمى‌شود و يا با هيچ كس (از جنس مخالف) ارتباط برقرار نمى‌سازد. وى انسانى است كه اگر از خانه خارج شود، خروجى پاك خواهد داشت و اگر با ديگران تماس داشته باشد، تماسى پاك دارد.

كاهش تحريك، يك مبناى عقلانى دارد و آن، نظريه كنترل ورودى به جاى كنترل خروجى است. در خويشتندارى غربى، بيشترين تأكيد، بر كنترل خروجى است و يكى از دلايل ناكارآمدى آن را نيز بايد همين دانست و وقتى اطّلاعات تحريك كننده، وارد روح و روان انسان شد، كنترل خروجى و مهار كردن غريزه جنسى، مشكل مى‌شود؛ اما اگر از آغاز، ورودى‌ها كنترل شوند و از ورود عوامل تحريك‌كننده، به روح و روان جلوگيرى شود، مهار غريزه و تحقّق خويشتندارى، آسان‌تر خواهد بود.

خروج و تماس پاك، يعنى خروج و تماس بدون تحريك‌كنندگى. از اين رو، بايد آنچه را كه موجب تحريك جنسى مى‌گردد و ممكن است خطراتى در پى داشته باشد، شناخت، و ساز و كار لازم را براى آن تدارك ديد.

زمينه‌هاى تحريك جنسى، عبارت‌اند از: بينايى (ديدن صحنه‌هاى تحريك كننده)، گويايى (گفتن سخنان تحريك كننده)، شنوايى (شنيدن سخنان تحريك كننده)، و بويايى (استشمام عطرهاى تحريك كننده). امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام در اين باره مى‌فرمايند:

هيچ كس نيست مگر اين كه بهره‌اى از زنا مى‌برد: زناى چشم‌ها نگاه‌