جوان، هيجان و خويشتندارى - گروهى از نويسندگان - الصفحة ١٣٤ - ٢ محروميت از خرد

جوان را مى‌ربايد و چون آرامش، زيربناى سلامت روان است، نبود آرامش، يعنى محروميت از سلامت روان. لذا كسى كه عفّت نورزد و شهوت خود را كنترل نكند، پيوسته بيمار خواهد ماند.[١] پيروى از شهوت، اساس همه سختى‌ها و دردهاست‌[٢] و برآوردن تمامى خواسته‌هاى آن، آدمى را به وادى رنج و عذاب مى‌كشاند.[٣] چه‌بسا شهوت كوتاهى كه حسرت بلندى را درپى خواهد داشت.[٤] كسى كه شهوت خود را مهار نكند، در حسرت و اندوه فرو مى‌رود[٥] و هرچه لذتجويى‌اش افزون شود، درد و اندوهش نيز افزون مى‌گردد.[٦] كنترل شهوت، براى روان آدمى، مناسب‌تر است و ارضاى دائمى شهوت، مايه سخت‌تر شدن آن.[٧] لذا جاى شگفتى است اگر كسى عاقبت اندوهبار شهوت را بداند و عفّت، نورزد.[٨] عفّت، مايه آرامش و آسايش و راحتى روح وروان آدمى است.[٩] شهوت خويش را كنترل كن، تا از گزند آفات روانى، سالم بمانى![١٠]

٢. محروميت از خِرد

هوس‌هاى شهوانى، ضد عقل‌اند[١١] و آفت خرد.[١٢] هيجان شهوت، عقل را

[١]. همان، ح ٨٩٩٩

[٢]. همان، ح ٣٤٨٦ و ١٠٤٨

[٣]. همان، ح ٢٦٧١

[٤]. طبقات ابن سعد، ج ٧، ص ٤٢٣

[٥]. تحف العقول، ص ١١٧

[٦]. غررالكم، ح ٤٢٥٤

[٧]. همان، ح ٥٣٩٠

[٨]. بحار الأنوار، ج ١، ص ١٦١

[٩]. تحف العقول، ص ١٧

[١٠]. غررالحكم، ح ٢٤٤٠

[١١]. همان، ح ١٠٢٩

[١٢]. همان، ح ٣٩٢٥