نهضت انتظار - حیدری، احمد - الصفحة ٦٥

برادران شما نيستيم؟ حضرت فرمود: نه، شما اصحاب من هستيد. برادران من قومى هستند در آخر الزمان [دوران غيبت‌] كه مرا نديده باور دارند. «١» و به امام على (ع) فرمود: يا على، ارزشمندترين مردم از حيث يقين و باور، قومى هستند در آخر زمان كه پيامبر را نديده و ولى معصوم هم از انظار آنان پنهان است و با نوشته‌اى بر كاغذ، ايمان آورده‌اند. «٢» ٢- ترديدهاى ناشى از طولانى شدن زمان غيبت و فرج‌ تا زمانيكه امامان «عليهم‌السلام» حضور ملموس داشتند، شيعه منتظر تحقق حاكميت آنها بود اما طولانى شدن اين انتظار، بسيارى را به ترديد و گمراهى كشاند. با شروع دوران غيبت، انتظار ظهور بر انتظار حاكميت اضافه گشت و مشكل شديدتر شد و چه ارزشمند هستند مومنانى كه طولانى شدن دوران غيبت ايمان آنان را سست نكند و بر بنيان مستحكم يقين آنان رخنه نيندازد. حضرت موسى (ع) سى روز قوم خويش را وانهاد تا به ميقات الهى برود. در اين مدت برادرش هارون پيامبر (ع) را به جانشينى خود گمارد.
وعده سى روز، تنها ده روز بيشتر شد و در اين مدتِ حيرت‌زا و گمراهى آور، سامرى توانست بسيارى را به گوساله پرستى بكشاند و چون حضرت موسى (ع) با قوم گوساله پرست خود مواجه شد، پرسيد:
افَطالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْد. (طه: ٨٦)
آيا مدت ميقات [كه ده روز اضافه شد] اين قدر بر شما طولانى گشت؟! «٣» ٣- مظلوميت منتظران‌ اصحاب حق و حقيقت در طول تاريخ همواره در قهر و ستم جباران بوده‌اند. آنان در شدت مقهوريت و مظلوميت جز استغاثه و طلب يارى از خداوند، اميدى نداشته‌اند.