نهضت انتظار - حیدری، احمد - الصفحة ٤٢
- ايثار و فداكارى: بسيجى فداكار و ايثارگر است. او به بسيجيان صدر اسلام و ياران بزرگ رسول خدا اقتدا كرده است كه قرآن در وصفشان مىفرمايد:
الَّذِينَ تَبَوَّءُوْا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ (حشر: ٩)
و براى آنان [انصار] كه قبل از اين در خانه هجرت و ايمان [مدينه] سكونت داشتند و مهاجران به سوى خود را دوست داشتند و از نصيب شدن غنايم به مهاجران احساس رشك و حسد نمىكنند و آنان را برخود ترجيح مىدهند با وجودى كه خود نيازمند هستند.
- زهد و ساده زيستى: زهد به معناى بى اعتنايى به ظواهر فريبنده زندگى دنيا است و كار و كوشش و خدمت بيشتر و استفاده و بهرهگيرى شخصى كمتر. بسيجى زاهد است.
نه رسيدن به نعمتهاى ظاهرى دنيا او را سرمست و مغرور مىكند و نه از دست دادن آنها او را مأيوس و سرخورده مىگرداند. او هميشه براى خدمت آماده است و مىكوشد بيشترين بهره را به جامعه برساند و كمترين سهم را از آن برگيرد.
- شكست ناپذيرى: از مهمترين ويژگىهاى تفكر بسيجى، شكست ناپذيرى است.
بسيجى خود را در محضر خدا و در حال انجام وظيفه مىداند. آنچه براى او مهم است، انجام وظيفه است. نتيجهاى نيز كه فراهم مىآيد مهم است، امّا مهمتر از آن، اصل انجام وظيفه است. بدين ترتيب، هر نتيجهاى حاصل شود، مىپذيرد. او نتيجه را به خدا مىسپارد و بعد از انجام وظيفه و سعى و كوشش، به آنچه مقدّر است، رضايت مىدهد و اين تعليم قرآن به او است كه:
قُل لَن يُصِيبَنَا إِلَّا مَاكَتَبَ اللّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ* قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَن يُصِيبَكُمُ اللّهُ بِعَذَابٍ مِنْ عِندِهِ أَوْ بِأَيْدِينَا. (توبه: ٥١- ٥٢)
بگو جز آنچه خدا مقدر كرده به ما نمىرسد و او ولى و سرپرست ما است و مؤمنان بايد بر خدا توكل كنند. بگو آيا جز يكى از دو سرنوشت نيكو (شهادت يا پيروزى) را براى ما انتظار