نهضت انتظار

نهضت انتظار - حیدری، احمد - الصفحة ١٦

امامان (عليهم السلام) با تبيين صحيح انتظار و فلسفه غيبت امام زمان (عج) مى‌خواستند شيعيان به سستى نگرايند و از راه به در نروند و از اين رو، به اذن و امر حق تعالى، تحقق حكومت حق را پيش‌گويى كردند و وعده دادند. سپس آن را به زمانى كه فقط خدا مى‌داند، حواله دادند و از سختى اين آزمون الهى سخن گفتند و هشدار دادند كه مبادا مأيوس شويد و از راه به در آييد تا شيعه منتظر، اميدوار و مطمئن سفيده صبح ظهور را انتظار بكشد و خواب، خمودى، سستى، تنبلى و ستم پذيرى را بر خود حرام كند. «١» در برخى روايات، امامان (ع) فرموده‌اند كه موعود غيبت مى‌كند تا جانش به خطر نيفتد. «٢» با اين بيان، او زمانى ظهور مى‌كند كه مردم واقعاً منتظرش باشند و او را يارى كنند و در ركابش فداكارى نمايند و او را از شر دشمنان در امان بدارند و حكومت حق را تحقق بخشند و بدين گونه شد كه شيعه تربيت شده مكتب اهل بيت (عليهم السلام) هميشه و به خصوص هر جمعه منتظر است تا شايد دعوت موعود را بشنود و مهيا است تا اگر دعوت را شنيد، اجابت كند.
خصال ياوران موعود (عج)
ياوران موعود (عج) صفات متعالى و ممتازى دارند و نمونه‌هاى انسان مومن و مجاهدند.
مهمترين ويژگيهاى آنان عبارت است از:
- آنان همواره خود را «عبد» خدا مى‌دانند و پيوسته پيشانى بندگى به پيشگاه خداوند مى‌سايند و زبان و دل به تسبيح و تحميد حق تعالى مى‌گشايند.
- در درجه والايى از بصيرت‌اند؛ چونان كه فتنه‌هاى فراوان آنها را گمراه نمى‌كند و آزمونهاى سخت، از راهشان به در نمى‌سازد. مى‌دانند كه مقصد كجاست و به كجا مى‌روند.
- مطيع و فرمانبر بى چون و چراى مولاى خودند؛ زيرا او را حجت و خليفه و كلمه خدا مى‌دانند. باور دارند كه دست و زبان او دست و زبان خدا است و جز حق از او سر نمى‌زند.
- جان بر كف و شجاع و مرد ميدان مبارزه‌اند.