نهضت انتظار - حیدری، احمد - الصفحة ١٤

ساده‌لوح هم‌بودند- يك دسته‌ى ديگرى بودند كه مى‌گفتند هرحكومتى در زمان غيبت محقق بشود، اين حكومت باطل است و برخلاف اسلام است. آنها مغرور بودند به بعضى از رواياتى كه وارد شده است بر اين امر كه هر عَلَمى بلند شود قبل از ظهور حضرت، آن علم، عَلَم باطل است. آنها خيال كرده بودند كه نه، هر حكومتى باشد، در صورتى كه آن روايات [اشاره دارد] كه هر كس علم بلند كند با علم مهدى، به عنوان مهدويت بلند كند. [باطل است‌]. «١» اينان، اخبار و رواياتى را كه بنا بر آنها حركتهاى حق طلبانه و ظلم ستيز پيش از ظهور موعود مغلوب مى‌شوند، تكليف ساز معنا كردند و نتيجه گرفتند كه پيش از ظهور موعود نبايد پرچمى عليه ظلم بر افراشته گردد و هر پرچمى كه بر افراشته شود و هر دعوتى كه صورت گيرد، طاغوتى است؛ حال آنكه اين گونه اخبار حركتهاى ظلم ستيز را مى‌ستايند نه آنكه منع كنند و بر اين دلالت دارند كه اگر پرچمى به نام و ادّعاى «مهدى» بودن برافراشته گردد و افراد را به اقتداى مطلق دعوت كند، طاغوت است.
ديندارى به نماز و روزه و حج گزاردن بى روح و خمس و زكات دادن معنا گشت و همه احكام سياسى و اجتماعى اسلام تعطيل شد و شيعه منتظر، شكست خورده مأيو نهضت انتظار ١٩ درس دوم: نقش عوام و خواص در نهضت انتظار سى معنا شد كه توش و توان از دست داده، سر در گريبان فرو برده و به انتظار اين است كه دستى از غيب بر آيد و پشت ظالم را بر زمين رسانَد و آن گاه ندا دهد كه بر خيز و با خيال راحت وارث زمين باش.
مبارزه امامان با تحريف فرهنگ انتظار تحريف و انحراف در فرهنگ انتظار از خطرناك‌ترين و مهلك‌ترين سموم براى اهل ايمان و جامعه اسلامى است و نهال مبارزه با ظلم و ستم را مى‌خشكاند و خمودى و تنبلى و ستم پذيرى مى‌آوَرَد و اين با اهداف تعالى بخش و انسان ساز اسلام ناسازگار است. از اين رو امامان (عليهم السلام) به شدت با تحريف اين عقيده ناب مبارزه كردند و به تبيين صحيح آن همت گماردند. امام صادق (ع) مى‌فرمايد: