نهضت انتظار - حیدری، احمد - الصفحة ٦٧
ظهور موعود محقق نمىشود مگر پس از مأيوس شدنها. به خدا قسم محقق نمىگردد تا اينكه مشخص شويد و خالص گرديد و اشقيا [زمينه داران گمراهى] به شقاوت بگرايند و سعادتمندان [زمينه داران سعادت] به سعادت برسند. «١» ٥- سختى حركت روزگار غيبت، دوران غلبه كفر، ظلم، مادهپرستى، فساد و هوا و هوس بر ايمان، عدالت، تقوا و عفاف است. جهت عمومى جامعه، حركت بهسوى فساد و تباهى است و ديندارى حركتى بر خلاف آن به شمار مىرود؛ مانند شنا كردن در خلاف جهت رودخانه. وقتى جهت عمومى حركت به سوى ايمان و تقوا است، ديندارى چندان مشكل نيست، ولى در جامعهاى كه مسابقه تكاثر و تفاخر و تزيّن است؛ قناعت، تواضع، عفت، حيا و بر صراط ايمان پاى فشردن به غايت مشكل است.
٦- اختلافات عقيدتى با غيبت امام معصوم (ع) كه مفسر حقيقى دين است اختلافات اجتهادى كه امرى طبيعى است آشكار مىشود و در اين ميان هوا پرستان و بدعت گزاران ميدان را مناسب مىيابند و بر تنور اختلافات برمىدمند و بازار تكفير و تفسيق و لعن را گرم مىكنند و راه يافتن به ايمان را به غايت سخت مىگردانند. از امام صادق (ع) نقل است:
چگونه خواهيد بود آن گاه كه بدون امام هدايتگر و نشانه روشن حق باقى بمانيد و از يكديگر برائت و بيزارى جوييد؟! «٢» و امام حسن (ع) مىفرمايد:
آنچه انتظارش را مىكشيد، سر نمىرسد مگر در روزگارى كه از يكديگر بيزارى بجوييد و ...
همديگر را لعن كنيد و دروغگو بشماريد.