نهضت انتظار - حیدری، احمد - الصفحة ٤٤

وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا الْسَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌ‌حَمِيمٌ* وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّاالَّذِينَ صَبَرُوا وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ. (فصلت: ٣٤- ٣٥)
نيكى و بدى هرگز يكسان نيستند، هميشه با نيكى، [بدى‌] را دفع كن تا آن كس كه بين تو و او دشمنى وجود دارد مانند دوستى صميمى گردد به اين توفيق جز صابران و جز بهره‌مندان از سهم وافر ايمان، نايل نمى‌گردند.
اما اگر در حضور او به حريم دين و مقدسات تجاوز شود، به هيچ روى نمى‌گذرد و آن سان كه لازم است، بر مى‌خيزد و رويارويى مى‌كند. البته برخورد او سمت و سوى ارشادى، هدايتگرانه و باز دارندگى دارد و از نفرت و كينه و تجاوز دور است و فقط زمانى كه تجاوزگر را هدايت‌ناپذير و سركش درمى‌يابد، با قهر و نفرت از او بيزارى مى‌جويد.