خلاصه‌ شناختن خدا و تقرب به او و برقرارى عدل و قسط در جامعه، دو هدف نهايى همه تعليمات انبياست و در اين كه كداميك هدف اصلى و ديگرى مقدمه آن است، چند گونه مى‌توان نظر داد: الف- هر دو هدف براى انبيا اصلى و مستقل است كه يكى مربوط به دنيا و ديگرى مربوط به آخرت است.
ب- هدف اصلى انبيا برپايى عدل در جامعه است و دعوت به شناخت و پرستش خدا مقدمه آن. ج- عكس قبلى و اين كه ارزشهايى از قبيل عدل، مساوات، عفو و ... ارزش ذاتى ندارند و با قطع نظر از ذى المقدمه (شناخت و پرستش خدا) بود و نبود آنها يكسان است. د- كمال انسان در حركت به سوى خداست، اما اخلاق عالى انسانى نيز ارزش ذاتى دارند؛ زيرا نوعى خدا گونه بودن و مرتبه‌اى از خداشناسى است.
تجديد نبوتها علل مختلفى داشته، از جمله:
١- بشر قديم در اثر عدم رشد فكرى قادر به حفظ كتاب آسمانى خود از تحريف نبود؛ از اين رو لازم بود كه پيام تجديد شود.
٢- بشر قديم قادر نبود كه با راهنمايى پيامبران، نقشه كلى مسير زندگى خود را دريافت كند.
٣- غالب پيامبران، پيامبر تبليغى بوده‌اند نه تشريعى.
انبيا نقش مهمى در مبارزه با ظلم و فساد داشته‌اند و سخن ماركس و نيچه ياوه است و جامعه انسانى براى تكامل خود به دين و تعليمات انبيا نياز دارد.
پرسش‌ ١- اهداف نهايى تعليمات انبيا چيست؟
٢- در مورد آن اهداف نهايى چندگونه مى‌توان نظر داد؟
٣- علل تجديد نبوتها چيست؟
٤- درباره نقش تاريخى پيامبران چند نظر هست؟