خداوند يك صد و بيست و چهار هزار پيامبر آفريده، من گرامى‌ترين آنان نزد خدا هستم و فخر فروشى نمى‌كنم.
امام سجاد (ع) در روايتى فرموده:
«مَنْ احَبَّ انْ يُصافِحَهُ مِأَةُ الْفَ نَبِى‌ءٍ وَ ارْبَعَةً وَ عِشْرُونَ الْفَ نَبِىٍّ فَلْيَزُرْ قَبْرَ ابى عَبْدِاللَّهِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِىٍّ فِى النِّصْفِ مِنْ شَعْبانَ ...» «١» كسى كه دوست دارد يك صد و بيست و چهار هزار پيامبر با او مصافحه كنند، در نيمه شعبان قبر ابى عبداللَّه الحسين (ع) را زيارت كند.
پيامبران اولوالعزم‌ پيامبران اولوالعزم داراى كتاب و شريعت مستقل هستند و مأموريّت يافته‌اند كه مردم را بر اساس آن هدايت كنند، در حالى كه غير آنها پيامبرانى هستند كه از خود شريعت و قوانينى نداشته‌اند بلكه مأمور تبليغ و ترويج شريعت و قوانينى بوده‌اند كه در آن زمان وجود داشته است. پيامبران اولوالعزم داراى صبر و استقامت ممتازى بوده‌اند. در قرآن كريم به پيامبر اسلام (ص) خطاب شده: «فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ اولُوالْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ» «٢» همان‌گونه كه پيامبران اولوالعزم صبر كردند، تو نيز صبر كن. و آنان طبق آيات و روايات پنج نفرند. قرآن كريم مى‌فرمايد:
«شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدينِ ما وَصّى‌ بِهِ نُوحاً وَالَّذى‌ اوْحَيْنا الَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ ابْراهيمَ وَ مُوسى وَ عيسى‌ انْ اقيمُوا الدّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا» «٣» آيينى را براى شما تشريع كرده كه به نوح توصيه كرده بود و آنچه را كه بر تو وحى كرديم و به ابراهيم و موسى‌ و عيسى‌ سفارش نموديم آن‌است كه دين را برپا داريد و در آن تفرقه نكنيد.
امام رضا (ع) در روايتى فرموده:
همانا پيامبران اولوالعزم از آن جهت اولوالعزم ناميده شدند، كه آنان صاحبان شريعت و آورنده واجبات الهى بودند؛ چون هر پيامبرى بعد از حضرت نوح تا زمان ابراهيم خليل (ع) بر شريعت‌