نبوت از ديدگاه قرآن و روايات - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٩
خلاصه همانگونه كه حكمت و رحمت الهى اقتضاى ضرورت بعثت انبيا را دارد، نيز اقتضا دارد كه پيامهايش سالم و بدون هيچ گونه تصرف عمدى يا سهوى به دست مردم برسد وگرنه نقض غرض خواهد شد. آياتى از قرآن با تأييد اين دليل عقلى در مورد انبيا و فرشتگان واسطه در وحى، عصمت آنان را در تلقى و ابلاغ وحى تأييد مىكند.
اعتقاد به عصمت انبيا از عقايد قطعى شيعه است و عصمت اين است كه شخصى داراى ملكه نفسانى نيرومندى باشد كه در سختترين شرايط هم او را از ارتكاب گناه باز دارد. و دليل عقلى عصمت اين است كه اگر انبيا معصوم نباشند و خود برخلاف محتواى رسالتشان عمل كنند، اعتماد مردم به گفتارشان سلب مىشود و هدف از بعثت ايشان تحقق نخواهد يافت. و دليل نقلى بر عصمت انبيا اين است كه قرآن انبيا را از مخلَصين شمرده كه شيطان طمعى در گمراه كردن آنان ندارد و مخلص بودن مساوى با معصوم بودن است. و نيز قرآن مناصب الهى را به كسانى اختصاص داده كه آلوده به هيچ ظلمى نباشند و در عرف قرآن گنهكار، ظالم به نفس است و رسالت و نبوت مناصب الهى هستند. اعطاء مقام نبوت و امامت به پيامبران دليل بر اين است كه آنان از نظر خداوند معصومند.
پرسش ١- دليل مصونيت وحى چيست؟
٢- چه آياتى عصمت فرشتگان و انبيا را در تلقى و ابلاغ وحى اثبات مىكند؟
٣- دليل عقلى بر عصمت انبيا چيست؟
٤- دلايل نقلى عصمت انبيا چيست؟