نبوت از ديدگاه قرآن و روايات - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٤
خلاصه امتيازات پيامبران از ساير مردم است:
١- وحى: تمام انسانها حتّى نوابغ، علوم خود را از راه ادراك حسّى و عقلى به دست مىآورند، از اين رو خطا نيز مىكنند چون حس و عقل خطاپذيرند؛ امّا دانش انبيا از راه وحى الهى حاصل مىشود كه هيچ گونه خطايى در آن راه ندارد.
٢- عصمت: به معناى بركنارى از هرگونه گناه عمدى و سهوى و مصونيت از هر نوع اشتباه مىباشد.
گناه نكردن انبيا، به نهايت درجه ايمان و يقين آنها به زشتى و نتيجه گناه مرتبط است و مصونيت آنان از اشتباه نيز به خاطر اين است كه با علم حضورى واقعيتهاى عينى را مىيابند.
٣- رهبرى بىنظير: انبيا رهبران بىنظيرى هستند كه مردم را به سوى توحيد و مبارزه با ظلم و ستمگرى دعوت مىكنند و با تعليم و تربيت، نيروهاى خفته مردم را به حركت در مىآورند؛ از اين رو بايد مقتداى همه قرار گيرند.
٤- خلوص و قاطعيت: ارزش هر كارى به مقدار خالص بودن آن براى خداست. پيامبران از بالاترين درجه خلوص برخوردارند و به خاطر خلوصشان، صلابت و استقامت زيادى از خود نشان مىدادند.
٥- درگيرى و مبارزه: از ويژگيهاى انبياء، درگيرى با شرك و خرافه و ظلم و ستم است و محال است در پيام آنان چيزى باشد كه بوى شرك دهد و يا تأييد ستم و بىعدالتى باشد.
با وجود همه ويژگيهاى فوق آنان مانند مردم زندگى مىكنند و به قوانينى كه آوردهاند بيش از ديگران عمل مىكنند؛ تنها تفاوت آنان با ديگران در نزول وحى است، وحى هم آنان را از بشر بودن خارج نمىكند.
پرسش ١- پيامبران چه فرقى با نوابغ دارند؟
٢- راز عصمت انبيا از گناه و اشتباه چيست؟
٣- رهبرى و خلوص انبيا چگونه بوده است؟
٤- درگيرى و مبارزه انبيا را توضيح دهيد.
٥- جنبه بشرى پيامبران را توضيح دهيد.