درس ششم: يژگيهاى پيامبران‌ پيامبران الهى ويژگيها و امتيازات فوق‌العاده‌اى بر ديگر افراد بشر دارند كه به بعضى از آنها اشاره مى‌شود:
١- وحى:
همه انسانها مجهز به ادراك حسى و عقلى هستند و بسيارى از علوم خود را درباره حقايق جهان هستى، از اين دو راه به دست مى‌آورند؛ امّا انبيا علاوه بر برخوردارى از اين دو نيروى ادراكى، به نيروى ديگرى به نام وحى مجهزند كه هيچ‌گونه خطا و اشتباهى در آن راه ندارد؛ علم آنان از طرف مبدأ هستى و محيط بر تمام كاينات افاضه مى‌گردد، بطورى كه يك پيامبر درس نخوانده و امّى، با نزول وحى عاليترين معارف و قوانين را براى رشد و تكامل و اداره جامعه بشرى مى‌آورد كه صحّت و واقعى بودن خود را تا روز قيامت حفظ مى‌كند. فرق پيامبران و نوابغ در همين جا است. نوابغ كسانى هستند كه از نيروى ادراكى حسى و عقلى قويى برخوردارند و مى‌توانند مجهولاتى از جهان هستى را كشف كنند و ناشناخته‌هايى را بشناسند. پس نبوغ نوابغ مربوط به نيروى تفكر و انديشه بشرى است، ولى فوق‌العادگى پيامبران مربوط به نيرويى ديگر به نام وحى و اتصال به مبدأ هستى است. از اين رو، مقايسه آن دو با يكديگر غلط است.
٢- عصمت:
از ديگر ويژگيهاى انبيا عصمت است. اين امتياز حدّ اعلاى قابليت اعتماد را به آنها مى‌دهد، چون عصمت يعنى بر كنارى از هر گونه گناه عمدى و سهوى و مصونيت از هر