آيا غيبت امام معصوم (ع) منافى با مطلب فوق نيست؟ پاسخ: اولًا رهبرى معنوى امام معصوم (ع) مختص به حضور آن حضرت در ميان مردم نيست؛ بلكه اين نوع رهبرى، هميشه وجود داشته و خواهد داشت.
ثانياً، اسلام با وضع اصل اجتهاد به عنوان نيروى محركه فهم دينى، نياز انسان را در دسترسى به حقيقت دين، تأمين نموده است. فقهايى كه از طريق اجتهاد و ارجاع فروع به اصول، احكام و مسايل گوناگونى را كه به تناسب مقتضيات زمان مطرح مى‌گردد، استنباط نموده و در دسترس مردم قرارمى‌دهند، به عنوان حافظان و مفسران دين در جايگاه امام معصوم انجام وظيفه كرده و دين را از خطر تحريف و نابودى، حفظ مى‌كنند.
٣- فطرى‌بودن قوانين شريعت اسلام‌ مجموعه اصول و قوانين دينى هماهنگ با فطرت انسان است؛ يعنى اگر در دين بيان گرديده، خدا را بپرستيد، انسان، به حسب فطرت خداگراست؛ اگر گفته‌شده عدالت را مراعات كنيد، انسان بالفطره دوستدار عدالت است و اگر در دين گفته شده از طيّبات استفاده نموده و از خبائث و پليديها بپرهيزيد، چيزى است كه فطرت نيز آنها را مى‌خواهد.
در قرآن كريم، فطرى‌بودن دين اسلام، مطرح شده است:
«فَاقِمْ وَجْهَكَ لِلدّينِ حَنيفاً فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتى‌ فَطَرَالنَّاسَ عَلَيْها» «١» پس روى خود را متوجه آيين خالص پروردگار كن، اين فطرتى است كه خداوند انسانها را بر آن آفريده است.
از طرفى، امور فطرى امورى همگانى و همه‌جايى است و در تمامى زمانها، امرى ثابت و استوار است و چون قوانين اسلام ريشه در فطرت انسانها داشته و با آن هماهنگ است، هميشه ثابت و جاودانه خواهد بود.