نبوت از ديدگاه قرآن و روايات - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٢
خلاصه قراين و شواهدى كه از مجموع آنها مىتوان به نبوت پيامبر اسلام يقين حاصل كرد از اين قرارند:
پيامبر اسلام حتى قبل از بعثت داراى اخلاق كريمه بود و در صداقت و درستى معروف و ملقب به امين بود و در اوج پيروزى، دشمنان خود را عفو مىكرد و سيره اخلاقى آن حضرت در قبل و بعد از بعثت تفاوت نكرد.
پيامبر اسلام (ص) هيچگاه از جهالت و فرهنگ و اخلاق پست محيطش، متأثر نشد.
آيينى كه آورده داراى احكام و معارفى بلند و عميق است كه بطور كامل با فطرت انسانى سازگار است.
افراد پاك و ممتازى گرد وجود پيامبر را گرفتند و اگر او صداقت نداشت از همان روزهاى اول او را رها مىكردند.
پيامبر اسلام از ابزار و شيوههاى نامشروع براى رسيدن به اهدافش استفاده نكرد.
پرسش ١- چند نمونه از اخلاق پيامبر را بيان كنيد.
٢- آيينى كه آورده چه خصوصياتى دارد؟
٣- چه كسانى به پيامبر گرايش پيدا كردند؟
٤- براى اين حقيقت كه پيامبر هيچگاه از نادانى مردم استفاده نكرد يك مثال بياوريد.
٥- از مجموع قراين چه نتيجهاى گرفته مىشود؟