تاريخ زندگانى امام صادق(ع)
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص

تاريخ زندگانى امام صادق(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٩٨

كرده است! وليد به كارگزار خود در كوفه دستور داد پيكر مطهّر زيد بن على را كه از زمان شهادتش چهار سال مى‌گذشت و هنوز بر بالاى دار بود، از دار پايين بياورند و بسوزانند و خاكسترش را در دريا بپراكنند. «١» وى در اقدامى ديگر، قيام يحيى بن زيد را سركوب كرد و او را به شهادت رسانيد و پيكرش را بر دار آويخت. جنازه يحيى همچنان بالاى دار بود تا زمانى كه ابومسلم بر خراسان مسلط شد، آن را پايين آورد و بر آن نماز گزارد و دفن كرد. «٢» ٣- ديگر خلفاى بنى اميّه‌ با كشته شدن وليد، به سال ١٢٦، فرزندش يزيد به حكومت رسيد ولى زمامدارى وى بيش از شش ماه به طول نيانجاميد.
پس از يزيد، برادرش ابراهيم به قدرت رسيد. ديدگاهها درباره وى مختلف بود.
بعضى او را خليفه مى‌دانستند، بعضى امير و بعضى نه خليفه و نه امير. تا آنكه پس از گذشت هفت روز از دستيابى‌اش به قدرت، مروان بن محمد بر وى يورش برد و او را به قتل رسانيد و خود بر تخت سلطنت نشست. مدت سلطنت وى نزديك شش سال به طول انجاميد، تا آنكه در سال ١٣٢ به قتل رسيد و با كشته شدن وى پرونده حكومت هزار ماهه امويان بسته شد. «٣» ويژگى مهم دوران شش ساله حكومت اين سه نفر از خلفاى اموى، نابسامانى اوضاع سياسى مملكت، اختلافات و كشمكشهاى دولتمردان با يكديگر، ناامنى و هرج و مرج در نقاط مختلف كشور و افزايش موج نارضايتى، شورش و قيامهاى مردمى عليه حكمرانان اموى بود. به خاطر بروز همين مشكلات، خلفاى اين دوره نه فرصت آن را يافتند كه مانند ديگر خلفا به عياشى و خوشگذرانى بپردازند و نه وقت و امكان آن را پيدا