خداوند مر تاريخ زندگانى امام صادق(ع) ١٨٤ * تلاشهاى امام سجاد و امام باقر عليهماالسلام:
ص : ١٨٣ ا در (پاداش) ريختن اين خونها (ى ناپاك) شريك گرداند.
سپس فرمود:
«مَضى وَ اللَّهِ زَيْدٌ عَمّى‌ وَ اصْحابُهُ شُهَداءَ مِثْلُ ما مَضى عَلَيْهِ عَلِىُّ بْنُ ابى‌ طالِبٍ وَ اصْحابُهُ» «١» سوگند به خدا، عمويم زيد و يارانش راه شهيدان حق را پيمودند آنسان كه على بن ابى طالب و يارانش رفتند! * عبدالرّحمان بن سيّابه مى‌گويد: امام صادق (ع) مقدارى پول به من داد و امر كرد تا در ميان خانواده‌هايى كه مردانشان در جريان قيام عمويش زيد به شهادت رسيده بودند تقسيم كنم. «٢» با تأمّل در اين روايات و دهها روايات ديگر كه در تجليل از مقام شامخ زيد و شخصيت والاى او، و نيز قيام و نهضتش وارد شده است، هيچ گونه جاى ترديدى باقى نمى‌ماند كه قيام وى مورد رضايت و تأييد امامان از جمله امام صادق (ع) بوده است.
٣- تصريح فقهاى شيعه: بسيارى از فقهاى بزرگ شيعه بر مأذون بودن زيد از امام صادق (ع) تصريح كرده‌اند كه در ذيل به نظريه بعضى از آنان اشاره مى‌كنيم.
شهيد اول:
«... اوْجازَ انْ يَكُونَ خُرُوجُهُمْ بِاذْنِ امامٍ واجِبِ الطَّاعَةِ كَخُرُوجِ زَيْدِ بْنِ عَلِىٍّ» «٣» يا آنكه روا باشد كه قيام آنان به اجازه پيشواى واجب الطّاعة باشد مانند قيام زيد بن على (كه چنين بود).
علّامه مامقانى:
«انّى‌ اعْتَبِرُ زَيْداً ثِقَةً وَ اخبارَهُ صِحاحاً اصْطِلاحاً بَعْدَ كَوْنِ خُرُوجِه‌ بِاذْنِ الصَّادِقِ عَلَيْهِ السَّلامُ» «٤»