٤- خطاب به اسماعيل بن على: «جعفر بن محمّد از كسانى است كه خداوند درباره آنان فرموده است: «ثُمَّ اوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا «١»» و او از كسانى بود كه خداوند آنان را برگزيده است و نيز از پيشگامان در خيرات بود.» «٢» ٢- مخالفان اعتقادى‌ ١/ ٢- سنّى مسلكان معاصر امام (ع): ابوحنيفه:
الف- پيشواى مذهب، جعفر بن محمّد (ع) فقيه‌ترين فردى است كه تا كنون ديده‌ام. «٣» ب- اگر آن دو سال نبود، نعمان به هلاكت رسيده بود. «٤» ج- از ابوحنيفه پرسيده شد: نظر شما درباره اين مسأله كه فردى مالى را وقف عنوان «امام» كرده (بدون آنكه اسم كسى را ببرد) چيست و چه كسى مستحق آن است؟
وى در پاسخ گفت: جعفر بن محمّد (ع) زيرا تنها او امام برحق است. «٥» مالك ب تاريخ زندگانى امام صادق(ع) ٥٩ محمد ابو زهره(معاصر):
ص : ٥٨ ن انس:
پيش از اين به برخى از اعترافات وى درباره امام صادق (ع) اشاره كرديم. «٦» اينك نمونه‌اى ديگر:
شخصيّتى با فضيلت‌تر، دانشمندتر، عابدتر و پرهيزگارتر از جعفر بن محمّد (ع) را نه چشمى ديده و نه گوشى شنيده و نه از خاطره كسى گذشته است. «٧» ابن ابى ليلى:
نوح بن درّاج مى‌گويد: به ابن ليلى گفتم: آيا اتّفاق افتاده است به خاطر گفته و نظر كسى از گفته و يا قضاوت خود صرف نظر كنى؟ گفت: نه مگر به خاطر گفته‌