تاريخ زندگانى امام صادق(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٣١
فرمود:
پدرم محمد بن على و جدّم على بن حسين عليهماالسّلام لباس پشمين مىپوشيدند.
آنان به هنگام ايستادن براى نماز، خش تاريخ زندگانى امام صادق(ع) ٣٦ ٣ - مواسات و دلسوزى نسبت به مردم ص : ٣٥ نترين و زبرترين لباسهايشان را بر تن مىكردند؛ ما نيز چنين مىكنيم. «١» در سخنان آن حضرت در اين زمينه آمده است:
«مَنْ زَهَّدَ فِى الدُّنْيا اثْبَتَ اللَّهُ الْحِكْمَةَ فى قَلْبِه وَ انْطَقَ بِها لِسانَهُ وَ بَصَّرَهُ عُيُوبَ الدُّنْيا؛ داءَها وَ دَواءَها وَ اخْرَجَهُ مِنَ الدُّنْيا سالِماً الى دارِ السَّلامِ.» «٢» هر كس در دنيا زهد ورزد، خداوند حكمت را در دل او جايگزين و زبانش را بدان جارى مىكند، و عيبهاى دنيا؛ دردها و درمانهايش را به وى مىنماياند، و او را سالم به سوى «دار السّلام» خارج مىكند.
و نيز فرمود:
«جُعِلَ الْخَيْرُ كُلُّهُ فى بَيْتٍ وَ جُعِلَ مَفاتِحُهُ الزُّهْدَ فِى الدُّنْيا.» «٣» تمامى خير در اتاقى نهاده و كليدهاى آن را زهد و بىعلاقگى به دنيا قرار دادهاند.
٣- رضا و تسليم در برابر حق تسليم در برابر حق تعالى، نشانه كمال عبوديّت است. از اين رو از امام صادق (ع) چنين نقل شده است:
«رَأْسُ طاعَةِ اللَّهِ الصَّبْرُ وَ الرِّضا عَنِ اللَّهِ فيما احَبَّ الْعَبْدُ، اوْ كَرِهَ» «٤» بالاترين درجه طاعت و بندگى خدا، پايدارى و خشنودى از خداست، در آنچه كه مورد تمايل و علاقه بنده است، يا آنچه كه مورد كراهت و ناخشنودى اوست.