٣٢٩ ه. ق) است كه جلد دوم آن اختصاص به مباحث اخلاقى دارد.
با مراجعه به ابواب و بخشهاى مختلف كتاب ياد شده در مى‌يابيم كه بيشترين احاديث و روايات وارده در مباحث گوناگون اخلاقى را سخنان ارزشمند امام صادق (ع) تشكيل مى‌دهد.
علوم ديگر بركات و دستاوردهاى دانشگاه جعفرى به علوم ياد شده محدود نمى‌شود؛ بلكه بجز آنچه بر شمرديم رشته‌هاى علمى ديگرى نيز در آن تدريس مى‌شد كه از آن جمله مى‌توان از علم شيمى، فيزيك، پزشكى، جفر، «١» علوم نجوم و افلاك، تاريخ و جغرافيا، فلسفه، عرفان و ... نام برد. «٢» علومى را كه برشمرديم علومى بود كه دانشجويان مكتب جعفرى ازاستاد و پيشواى خود آموخته بودند و اين سخن هرگز به معناى آن نيست كه گستره دانشهاى پيشواى ششم به اين علوم محدود مى‌شد. عقيده ما- به حكم عقل و نقل- آن است كه امام (ع) به اذن پروردگار همه چيز را مى‌داند و بر همه دانشهاى بشرى و زبانها و لغتهاى ملتهاى مختلف احاطه كامل دارد و اگر چنين نباشد امام نيست.