تاريخ زندگانى امام صادق(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١٣
«وَ كانَتْ امى مِمَّنْ آمَنَتْ وَ اتَّقَتْ وَ احْسَنَتْ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الُمحْسِنينَ. «١»» مادرم از بانوان مؤمن، باتقوا و نيكوكار بود و خداوند نيكوكاران را دوست مىدارد.
سيماى امام (ع)
امام صادق (ع) سيمايى جذّاب، نورانى و ملكوتى داشت، بدان سان كه رسول اكرم (ص) و ديگر معصومان و پيامبران الهى داشتند. عمرو بن ابومقدام مىگويد:
هر گاه به چهره جعفربن محمّد مىنگريستم يقين پيدا مىكردم كه او از سلاله پيامبران است. «٢» شمائل جسمانى آن حضرت در منابع تاريخى چنين آمده است:
امام صادق (ع) مردى معتدل و متوسط القامه، زيباروى، خوش سيما و داراى موى سياه و مجعّد بود و وسط استخوان بينىاش كمى برجستگى داشت. قسمت بالاى پيشانىاش خالى از مو و نازك پوست بود و بر گونهاش خالى مشكين و در بدنش چند خال سرخ وجود داشت. «٣» فرزندان امام (ع)
تعداد فرزندان امام (ع) در منابع تاريخى، مختلف نوشته شده است. بعضى هفت نفر ذكر كردهاند: شش پسر و يك دختر؛ موسى (پيشواى هفتم)، اسماعيل، محمّد، على، عبداللَّه، اسحاق، و امّ فروه. «٤» ولى مشهور ده نفر ذكر كرده و يك پسر به نام عباس و دو دختر به نامهاى اسماء و فاطمه بر آن افزودهاند. «٥» اسماعيل، عبداللَّه و امّ فروه، مادرشان