تعاليم قرآن (ج6) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٥

بنابر اين رمز آلوده نشدن به گناهان و حركت در مسير بندگى خدا اين است كه خدا را ناظر بر تمام كارها بدانيم. در دعاى عرفه امام حسين عليه السلام مى‌خوانيم كه:
عَمِيَتْ عَيْنٌ لا تَراكَ عَلَيْها رَقيباً.
كور باد چشمى كه ترا نگهبان خود نبيند.
امام خمينى «رضوان اللَّه عليه» در اين مورد مى‌فرمايد:
ما در همه امور، در همه كارهايى كه انجام مى‌دهيم، در امورى كه در افكار ما مى‌گذرد، در محضر حق تعالى‌ هستيم. تمام عالم محضر اوست. خلجانهايى كه در قلوب همه مى‌گذرد، در محضر اوست و ما در هر امرى كه در دست ماست و در هر مسؤوليتى كه در اين كشور به عهده داريم،- مسؤوليت بزرگى پيش خداى تبارك و تعالى داريم. تمام افرادى كه در جبهه‌ها به جنگ مشغولند و تمام كسانى كه جان خودشان را فداى اسلام مى‌كنند، همه اينها در محضر خداى تبارك و تعالى هستند «١» در جاى ديگر مى‌فرمايد:
... آن وقتى كه قلم به دست مى‌گيريد بدانيد كه در محضر خدا قلم بدست گرفته‌ايد. آن وقتى كه مى‌خواهيد تكلّم كنيد بدانيد كه زبان شما، قلب شما، چشم شما، گوش شما، در محضر خداست. عالم محضر خداست، در محضر خدا معصيت نكنيد «٢» هميشه توجه داشته باشيد كه كارهايتان در محضر خداست. همه كارها، چشمهايى كه به هم مى‌خورد در محضر خداست، زبانهايى كه گفتگو مى‌كند در محضر خداست و دستهايى كه عمل مى‌كند در محضر خداست و فردا ما بايد جواب بدهيم. اگر جواب را براى آن طرف تهيه كرديم هيچ باكى از هيچ چيز نداريم لكن اگر خداى نخواسته نتوانستيم جواب درست كنيم براى آن طرف بايد متأسف باشيم و توبه كنيم. «٣»