درس هشتم‌ عالم محضر خداست‌ وَ ما تَكُونُ فى‌ شَأْنٍ وَ ما تَتْلُوا مِنْهُ مِنْ قُرْآنٍ وَ لا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُوداً إِذْ تُفيضُونَ فيهِ وَ ما يَعْزُبُ عَنْ رَبِّكَ مِنْ مِثْقالِ ذَرَّةٍ فى‌ اْلأَرْضِ وَ لا فى‌ السَّماءِ وَ لا أَصْغَرَ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرَ الّا فى‌ كِتابٍ مُبينٍ (يونس، ٦١)
در هيچ حال (و انديشه‌اى) نيستى و هيچ قسمتى از قرآن را تلاوت نمى‌كنى، و هيچ عملى را انجام نمى‌دهيد، مگر اينكه ما ناظر بر شما هستيم، در آن هنگام كه وارد آن كار مى‌شويد. و هيچ چيز در زمين و آسمان از پروردگار تو مخفى نمى‌ماند، به اندازه سنگينى ذره‌اى و نه كوچكتر از آن و نه بزرگتر از آن، مگر اينكه (همه آنها) در كتاب آشكار (و لوح محفوظ علم خداوند) ثبت است. «١» موعظه‌اى مهم‌ در اين آيه شريفه، ابتدا پيامبر را مخاطب قرار مى‌دهد و سپس بقيه افراد را به آن حضرت، ملحق مى‌كند و حكم كلى را بيان مى‌فرمايد كه ما ناظريم. از طرف ديگر مى‌فرمايد:
ما ناظر بر تمام شؤون شما هستيم، آنچه تصميم بگيرى و قصد كنى، آنچه از قرآن ما بخوانى و آنچه عمل كنيد؛ ناظر و شاهد بر هر سه مرحله افكار، سخنان و اعمال هستيم. اين بيان، اشاره به سلطنت و احاطه كامل الهى است كه بر همه چيز واقع مى‌شود. اين شهادت و علم و آگاهى و نظارت بر تمام اعمال وجود دارد و هيچ پيامبرى، مؤمنى يا مشركى از آن‌