يأس از رحمت الهى به معناى كفر است‌ اگر كسى از رحمت و گشايش الهى مأيوس شد، به عنوان مثال اگر گناهكارى از بخشش گناهش مأيوس شد يا دردمندى از درمان دردش مأيوس گرديد، معنايش اين است كه قدرت مطلقه خداوند را انكار كرده و به آن كفر ورزيده و اعتقادش اين است كه خداوند، قدرت بخشيدن اين گناه يا درمان اين درد را ندارد و اين مساوى با انكار خداوند است.
چون او به خدايى اعتقاد دارد كه ناقص و غير از خداى قادر متعال است. حضرت يعقوب (ع) مى‌فرمايد:
جز كافران كسى از رحمت الهى، مأيوس نمى‌شود.
در روايات نيز يأس از رحمت الهى از بزرگ ترين گناهان شمرده شده است.