وقتى آيه «فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَمَنْ تابَ مَعَكَ» نازل شد، حضرت فرمود: «شَمِرّوا، شَمِرّوا: آستينها را بالا بزنيد، آماده استقامت شويد» و ديگر كسى آن حضرت را خندان نديد. «١» علّامه طباطبايى (ره) در مورد اين آيه مى گويد:
لحن شديدى كه در اين است بر كسى پوشيده نيست، كه هيچ اثرى از آثار رحمت و نشانه لطف و مهر در آن وجود ندارد. «٢» چهار دستور مهم‌ در اين آيه چهار دستور مهم وجود دارد:
الف- استقامت. ب- داشتن انگيزه الهى در اين امر. ج- پيروان را به استقامت واداشتن.
د- رهبرى مبارزه در مسير حق و عدالت و جلوگيرى از هر گونه تجاوز و طغيان.
امروز نيز مسئوليت مهم ما مسلمانان، بخصوص رهبران اسلامى در اين چهار دستور خلاصه مى شود. بدون به كار بستن اين اصول، پيروزى بر خيل دشمنانى كه از هرسو ما را احاطه كرده‌اند، ممكن نيست.