نخستين سخن امام مهدى (ع) بعد از قيا تعاليم قرآن (ج‌٦) كد ٤/١٢٢ ٨٩ يوسف از بندگان مخلص خدا بود ص : ٨٩ م‌ در پاره‌اى از تعبيرات، كلمه «بقية اللّه» نام حضرت مهدى شمرده شده است. اين نام اشاره به وجود پرفيض و صاحب فضيلت اوست كه ذخيره بزرگ الهى براى برافراشتن پرچم عدالت در جهان است. تفسير «صافى» ذيل همين آيه از كتاب «اكمال الدين» نقل مى‌كند كه امام محمّد باقر (ع) فرمود:
نخستين سخنى كه امام مهدى (ع) پس از قيام خود مى‌گويد، اين آيه است:
بَقِيَّةُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ‌ سپس مى گويد: منم بقية اللّه و حجت و خليفه او در ميان شما. آن گاه هيچ كس بر او سلام نمى‌كند مگر اينكه مى‌گويد:
السَّلامُ عَلَيْكَ يا بَقَّيةَ اللَّهِ فى‌ أَرْضِهِ. «١» فرمان استقامت به پيامبران (ص) و ياران‌ فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ وَ لا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصيرٌ (هود، ١١٢)
پس همان گونه كه فرمان يافتى استقامت كن، همچنين كسانى كه با تو بسوى خدا آمده‌اند و طغيان نكنيد كه خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد بيناست.
سخت‌ترين فرمان‌ فرمانى دشوارتر از اين آيه بر پيامبر خدا نازل نشده است، در روايتى آمده است: