تعاليم قرآن (ج6) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٦

لذتهاى دنيايى رو نمى‌آورند و چرا خود را سرگرم عبادت و خدمت به خلق خدا كرده‌اند و در اين راه زحمتها برخود هموار مى‌كنند!! هلاكت قوم ستمگر و جانشينى شما براى آزمايش‌ وَ لَقَدْ أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ وَ ما كانُوا لِيُؤْمِنُوا كَذلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الُمجْرِمينَ ثُمَّ جَعَلْناكُمْ خَلائِفَ فِى الْأَرْضِ مِنْ بَعْدِهِمْ لِنَنْطُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ (يونس، ١٣)
اقوامى را كه قبل از شما بودند، وقتى مرتكب ظلم شدند، هلاك كرديم. پيامبران بانشانه‌ها و علامتهاى روشن براى هدايت آنها آمدند، ولى آنها ايمان نمى‌آوردند. اين چنين، اقوام مجرم را جزا مى‌دهيم. بعد از آنها شما را در زمين جانشينشان گردانيده‌ايم. (و حكومت و قدرت را به شما داديم) تا بنگريم شما چگونه عمل مى‌كنيد.
سنت خدا جهان، صحنه آزمايش است و چه بسيار امتها و ملّتها در اين صحنه حاضر شده و امتحان داده‌اند. سنّت خدا بر اين است كه هر قومى به ظلم و ستم رو آورد و كفر ورزد، به كيفر ظلم و كفرش نابود شود. قوم عاد و ثمود كه در كوهها، قصرهاى محكم ساخته بودند و به هيچ وجه گمان نابودى نمى‌كردند، به كيفر ظلم خود گرفتار شدند و سنّت الهى بر نا بودى آنها جريان يافت و بساط حكومتشان بر چيده شد. اين سنت خداست و در سنت خدا تغيير و دگرگونى راه ندارد.
خداوند قبل از نابودى هر قومى، حجت را بر آنان تمام مى‌كند و براى هدايت آنها پيامبران را مى‌فرستد.
اگر به قوانين حياتبخش آسمانى، گوش جان سپردند و از كفر و ظلم، دست كشيدند،