تعاليم قرآن (ج6) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٩

علمى كوچ كنند و در مسائل دين، فهم و بصيرت يابند وبعد از فراگيرى علوم دينى لازم است كه بر گردند و وظيفه انذار را انجام دهند. كوچ كردن براى كسب معارف دينى به تنهايى هدف نيست و علاوه بر اينكه بايد خود تربيت شوند، بايد علم دين را فرا بگيرند و اين مقدمه است براى هدف بعدى يعنى انذار و ترساندن مردم از عواقب خطرناك اعمال و عقايد زشت به وسيله بيان احكام ومعارف دين بعد از باز گشت به وطن. بر عالمان دينى است كه دستور اين آيه شريفه را آويزه گوش گردانند و با رجوع و باز گشت به وطن خويش (در صورت امكان و يا با انجام سفرهاى تبليغى به آنجا) احكام و معارف را براى آنان بازگو كنند و آنان را انذار نمايند تا به بركت آنان، جامعه اصلاح شود و زمينه رشد و تعالى فراهم گردد.
منظور از تفقّه چيست؟
در اصطلاح امروز، فقه، علم به احكام فرعى است و فقيه يعنى عالم به احكام تكليفى فرعى؛ ولى در آيه شريفه، منظور از آن، فهم و شناخت عميق از اصول و فروع دين، احكام، عقايد و اخلاق است، چون در آخر آيه شريفه مى‌فرمايد: تابعد از تفقه، قوم خويش را انذار كنند و معلوم است كه انذار با بيان فقه اصطلاحى يعنى با بيان احكام عملى صورت نمى‌گيرد، بلكه احتياج به بيان اصول عقايد هم دارد. «١» پس بر طلاب دينى است كه خود را به سلاح علم و عمل مجهز سازند و با مطالعه و تحقيق در مسائل اعتقادى و اخلاقى، آمادگى جوابگويى به سؤالات و شبهات مردم را در خود ايجاد كنند و بعد از اينكه توشه علمى مناسبى تهيه ديدند، براى انذار قوم قدم بردارند.
وظيفه مردم در رابطه با مبلّغان دينى‌ به طور يقين، اگر رسول اكرم (ص) و امامان معصوم (ع) در ميان مردم بودند، به كار تبليغ و ترويج دين مبين اسلام، مبادرت مى‌ورزيدند. اين وظيفه بسيار مهم و مقدس، بعداز آنها به مبلّغان دينى واگذار شده است.