تعاليم قرآن (ج6) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٦
منهال قصاب به امام صادق عليهالسلام عرض مىكند: دعا بفرما خدا شهادت را روزىام كند.
امام مىفرمايد: «مؤمن خود شهيد است.» و آن گاه اين آيه (آيه ١٩ حديد) را تلاوت فرمود.
علامه بعد از نقل اين حديث مىنويسد:
ظاهر اين روايت اين است كه مىخواهد شهادت را به كشته شدن در راه خدا تفسير كند. «١» ناگفته نماند كه در روايات اطلاق لفظ «شهيد» بر كشتگان راه خدا، فراوان است. در عرف جامعه اسلامى هم به كشتگان در راه خدا شهيد مىگويند و شايد اين نامگذارى به اين جهت باشد كه آنان در ميدان نبرد با دشمنان حق حاضر شدهاند و يا به اين جهت كه در لحظه شهادت، فرشتگان رحمت را مشاهده مىكنند و يا به اين جهت كه نعمتهاى بزرگى را كه براى آنان آماده شده، مشاهده مىكنند و يا به خاطر حضورشان در پيشگاه خداست. «٢» احتمال ديگر اينكه همچنانكه بعضى از مؤمنان به مقامى مىرسند كه شاهد بر اعمال بندگان هستند و در آخرت در پيشگاه خدا بر آنها شهادت مىدهند، «٣» كسانى هم كه در ميدان نبرد با دشمنان خدا، براى رضاى خدا و دفاع از دين حق شركت كرده و كشته شدهاند، به اين مقام مىرسند و در زمره شهداى بر اعمال قرار مىگيرند و در قيامت به پيشگاه خدا شهادت مىدهند.
معامله با خدا در اين آيه تقديم جان و مال به درگاه خدا و قبول شهادت در راه او و كرامتى كه خداوند به ايثارگر جان و مال عطا مىكند، معامله با خدا شمرده شده است و دقيقاً تعابيرى بكار رفته كه در داد و ستد كالاها به كار مىرود.
معامله بر چهار پايه اساسى استوار است كه بدين شرح است: فروشنده، خريدار، كالا و بها. چنانچه بعضى از اركان ياد شده فراهم نشود. معامله صورت نمىگيرد.