درس پنجم‌ شهادت، معامله با خدا إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى‌ مِنَ الْمُؤْمِنينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمْ الْجَنَّةُ يُقاتِلُونَ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقّاً فِى التَّوْراةِ وَالْإِنْجيلِ وَالْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذى‌ با يَعْتُمْ بِهِ وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ (توبه، آيه ١١١)
همانا خداوند از مؤمنان، بدنها و اموالشان را مى‌خرد كه (در عوض) بهشت براى آنان باشد (به اين صورت) در راه خدا پيكار مى‌كنند، مى‌كشند و كشته مى‌شوند، اين وعده ثابتى است بر او كه در تورات، انجيل و قرآن (بيان كرده است) و چه كسى از خدا به عهدش با وفاتر است، اكنون بشارت باد بر شما به داد و ستدى كه (با خدا) كرده‌ايد و اين پيروزى بزرگى (براى شما) است.
معناى واژه «شهيد» علّامه طباطبايى در ذيل آيات ١٤ آل عمران، ٦٩ نساء و ٦٩ زمر مى‌نويسد كه منظور از شهيد و شهدا در قرآن، شاهدان اعمال است نه كشتگان در راه خدا، و شهيد به معناى كشته در راه خدا، اصطلاحى است كه در بين مسلمانان رايج شده است. البته در ذيل آيه ١٩ سوره حديد، قول بعضى از مفسرين را نقل مى‌كند كه گفته‌اند منظور از شهيد در اين آيه (و آيات ديگر) همان كشتگان در راه خدايند و اين قول را ردّ نمى‌كند و در بحث روايى ذيل اين آيه، اين حديث را نقل مى‌كند: