تعاليم قرآن (ج1)

تعاليم قرآن (ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٤

نماز شب‌ وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى‌ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً (اسراء، آيه ٧٩)
پاسى از شب را از خواب برخيز و قرآن و نماز بخوان، اين يك وظيفه اضافى براى توست تا پروردگارت تو را به مقام محمود برانگيزد.
در اين آيه خداوند متعال پيامبر را به شب زنده‌دارى امر مى‌كند و دستور مى‌دهد كه بخشى از شب را به عبادت بپردازد. از امر در اين آيه و آيات سوره مزّمل و نيز روايات استفاده مى‌شود كه نماز شب و قرائت قرآن براى پيامبر واجب بوده است. در روايتى از پيامبر رسيده است كه فرمود:
سه چيز براى من واجب است و براى شما مردم مستحب: نماز وتر، مسواك و شب‌زنده‌دارى. «١» آثار نماز شب براى پيامبر نماز شب براى پيامبر (ص) آثار فراوانى داشت كه در اين آيات و سوره مزّمّل بدان اشاره شده است. از جمله:
الف- كسب قدرت روحى جهت دريافت «قول ثقيل» يعنى قرآن. در سوره مزّمّل مى‌فرمايد:
اى جامه بر خود پيچيده، شب را جز اندكى به پا خيز، نيمى از آن، يا اندكى كمتر از نيم، يا بر نيم بيفزاى (و بيشتر از نيم شب بيدار باش) و قرآن را با تأمل قرائت كن؛ زيرا ما بر تو سخن سنگينى القا خواهيم كرد.» «٢» با توجه به اين آيات، شب زنده‌دارى پيامبر زمينه‌ساز كسب قدرت روحى براى دريافت «قول ثقيل» (قرآن) بوده است.